________________
आगम (४३)
[भाग-३५] “उत्तराध्ययनानि”- मूलसूत्र-४ (मूलं+नियुक्ति:+वृत्तिः ) अध्ययनं [२], मूलं [१] / गाथा ||१७|| नियुक्ति: [१००-१०५]
प्रत सूत्रांक ||१७||
व्याख्या-पभपुरं राजगृहं पाटलिपुत्रस्य भवत्युत्पत्तिः, नन्दः शकडालः स्थूलभद्रः सिरियको वररुचिश्व, त्रयाणामनगाराणां अभिग्रह आसीत् 'चउण्डं मासाणं' सुब्व्यत्ययाचतुर्प मासेषु वसतिमात्रनिमित्तं, का कुत्रोषितः ? निशामयत-गणिकागृह एको, द्वितीय उपितस्तु व्यावसती, सर्पवसतौ तृतीयः, को दुष्करकारकोऽत्र ?, तेषु मध्ये व्यानो वा सो वा शरीरपीडाकरौ तु भक्तव्यौ, ज्ञानं वा दर्शनं वा चारित्रं वा न प्रत्यलो भेगें, भगवानपि स्थूलभद्रः तीक्ष्णे-निशितासिधारादौ चऋमितो न पुनश्छिन्नः, अग्निशिखायामुषितश्चातुर्मास्यां न पुनर्दग्धः, अन्योऽपि चानगारो भणन्नहमपि स्थूलभद्रसमः कम्बलकश्चन्दनिकायाम्-उच्चारभूमौ मलिनित इति गाथाषट्कार्थः ॥ १००१०५ ॥ एतदर्थस्तु वृद्धसम्प्रदायादवसेयः, स चायम्
पुति खिइप्पइट्ठियं णाम नयरं, तत्थ वत्थुमि खीणे चणगपुरं णिविडं, ततो उसहपुरं, ततो रायगिह, ततो चंपा, ततो पाडलिपुत्तं इचाइ भाणियावं जाव सगडाले पंचत्तमुवगते गंदेण सिरितो भणितो-कुमारामच्चत्तणं पडिवजाहि, दसोभणइ-मम भाया जेट्टो थूलभदो बारसमं परिसं गणियाघरं पविट्टस्स, सोसहावितो भणइ-चिंतेमि, राया भणइदा १ पूर्व क्षितिप्रतिष्ठितं नाम नगरं, तत्र वस्तुनि क्षीणे घणकपुरं निविष्टं, तत कपभपुरं, ततो राजगदं, ततश्चम्पा, ततः पाटलीपुत्रमि-10
त्यादि भणितव्यं यावत् शकटाले पञ्चत्वमुपगते नन्दन श्रीयको भणितः-कुमारामात्यत्वं प्रतिपयस्व, स भणति-मम भ्राता ज्येष्ठः स्थूल६ भद्रो द्वादशं वर्ष गणिकागृह प्रविष्टस्य, स शब्दितो भणति-चिन्तयामि, राजा भणति
दीप अनुक्रम [६६]
पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधित: मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित..आगमसूत्र[४३), मूलसूत्र[४] उत्तराध्ययनानि मूलं एवं शान्तिसूरिविरचिता वृत्ति:
~219~
