________________
आगम (४०)
[भाग-२९] “आवश्यक”- मूलसूत्र-१/२ (मूलं+नियुक्ति:+वृत्ति:)
अध्ययन [-], मूलं -/गाथा-], नियुक्ति: [७८३...], भाष्यं [१२६]
वेति ?, ते उक्तवन्तः-संस्तृतमिति, स चोस्थितो जिगमिषुरर्धसंस्तृतं दृष्ट्वा क्रुद्धः, सिद्धान्तवचनं स्मृत्वा 'क्रियमाणं कृत'-18 ISI मित्यादि कर्मोदयतो वितथमिति चिन्तयामास, 'क्रियमाणं कृत' मित्येतद् भगवद्वचनं वितर्थ, प्रत्यक्षविरुद्धत्वात् , अश्रा-15
वणशब्दवचनवत् , प्रत्यक्षविरुद्धता चास्यार्धसंस्तृतसंस्तारासंस्तृतदर्शनात् , ततश्च क्रियमाणत्वेन प्रत्यक्षसिद्धेन कृतत्वध-4 |मोऽपनीयत इति भावना, ततो यदू भगवानाह तदनृतं, किन्तु कृतमेव कृतमिति, एवं पर्यालोच्यैवमेव प्ररूपणां चकारेति, स चेत्थं प्ररूपयन स्वगच्छस्थविरैरिदमुक्तः-हे आचार्य ! 'क्रियमाणं कृत' मित्यादि भगवद्वचनमवितथमेव, नाध्यक्षविरुद्धं, यदि क्रियमाणं क्रियाविष्टं कृतं नेष्यते ततः कथं प्राक् क्रियाऽनारम्भसमय इव पश्चादपि क्रियाऽभावे तदिष्यत इति, सदा प्रसङ्गात् , क्रियाऽभावस्याविशिष्टत्वात् , तथा यच्चोक्तं भवता 'अर्द्धसंस्तृतसंस्तारासंस्तृतदर्शनात् ' तदप्ययुक्तं, ते
यतो यद् यदा यत्राकाशदेशे वस्त्रमास्तीयते तत्तदा तत्रास्तीणमेव, एवं पाश्चात्यवस्त्रास्तरणसमये खल्वसाधास्तीर्ण एव,13 दाविशिष्टसमयापेक्षीणि च भगवद्वचनानि, अतोऽदोष इति ॥ एवं सो जाहे न पडिवज्जइ ताहे केइ असदहता तस्स वयणंट
गया सामिसगासं, अण्णे तेणेव समं ठिया, पियर्दसणावि, तत्थेव ढंको नाम कुंभगारो समणोवासओ, तत्थ ठिया, सा | वंदितुं आगया, तंपि तहेव पण्णवेद, सा य तस्साणुराएण मिच्छसं विपडिवण्णा, अजाणं परिकहेइ, तं च ढंक भणति, सो जाणति-एसाऽवि विप्पडिवण्णा नाहबएणं, ताहे सो भणति–सम्म अहं न याणामि एवं विसेसतरं, अण्णया
एवं स यदा न प्रविपद्यते तदा केचिदनयतस्तस्य वचनं स्वामिसकाशं गताः, मन्ये तेनैव समं स्थिताः, प्रियदर्शनाऽपि, तत्रैव बडो नाम कुम्भकारः श्रमणोपासकः, तत्र स्थिता, सा वन्दितुमागता, सामपि तथैव प्रज्ञापयति, सा च तस्यानुरागेण मिथ्यात्वं विप्रतिपन्ना, भार्याभ्यः परिकथयति, संचर भणति, स जानाति-एषाऽपि विप्रतिपन्ना नाथवचनेन, तदास भणति-सम्यगई न जानामि एतत् विशेषतरम्, सम्पदा
T
niorayog
पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधित: मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित..आगमसूत्र-[४०] मूलसूत्र-[१] आवश्यक मूलं एवं हरिभद्रसूरिरचिता वृत्ति:
~186~
