Page Text
________________
vvvvvvvvvvvv
એક વીરાત્મા ક વૃત્તાંત અથવા કુદરત કા કાનુન ભયાનક લહરો મેં ચટ્ટાન અચલ ખડી હૈ. ઉસને ઉચ્ચ સ્વર મેં કહા – અતાનિયા કે ઇસ મહાન જન–સમૂહ મેં ઉંચે સ્વર સે કહતી હૂં કિ મૈ ઇસાઈ ઠું, ઔર ચાહે તુમ મેરે એક હાથ પર ચાદ ઔર દૂસરે પર સૂરજ રખ દે, મૈં તબ ભી અપના ધર્મ બદલને કો તૈયાર નહીં.
જો ઈસાઈ થે, તે ખુશ હુએ; જે ઈસાઈ નહીં થે, વહ હૈરાન હુએ, મગર કંતાનસ ક્રોધ સે પાગલ હો ગયા. ઉસકે અપને સિર કે જોર સે દિલાયા, ઔર હુકમ દિયા –શિકંજા લાઓ.
શિક લાયા ગયા. યહ લેહે કા નહીં મૌત કા શિકંજા થા. ઉસે દેખકર, દશ કે કે દિલ ધડકને લગે, મગર અગશા બેપરવા ખડી હુઈ ઉસ યંત્ર કી ઓર દેખતી રહી. ફિર વહ હંસતી હુઈ આગે બઢી, ઔર અપને હાથ-પૌવ મૌત કે મુંહ મેં ડાલ દિએ. કેસા સાહસ થા, કૈસા હૃદય જે મૌત કે સામને ભી ભયભીત નહીં હુઆ. ઉસે યંત્રણ કી ચિંતા ન થી, મરને કી ચિંતા ન થી. ઉસે કેવલ અપની ધર્મ-રક્ષા કી ચિંતા થી ! યહ એક અબલા કી પરીક્ષા ન થી, યહ અગશા કી પરીક્ષા ન થી, યહ ધર્મ કી પરીક્ષા થી; જિસકી કસૌટી મૃત્યુ કી આગ કે સિવા ઔર કાઈ નહીં હૈ. શિકંજા કસા ગયા. ઉસકે અગણિત કે અગા કે કેમલ શરીર મેં ચુભ ગએ, હર્યો . રહીં થી, રુધિર બહ રહા થા, લેગ રો રહે છે, મગર અગશા કી આંખ મેં પાની ન થા, ને જીભ પર આહ કા શબદ થા ! વહ ઉસી તરહ સતેજ, ઉસી તરહ પ્રલિત થી.
કંતાનસ ને યહ અભૂતપૂર્વ ધેય દેખા, તો ઉસે ઔર ભી આગ લગ ગઈ. ઉસને હુકા દિયા –શિકંજા ખેલ દે, ઔર ઇસે જિન્દા આગ મેં જલા દે, યહ જાદુગરની છે.
આગ જલાઈ ગઈ, એર ઈસકે સાથ હી અતાનિયા કે હર દિલ મેં આગ કી વાલ ઉઠને લગી. કૅતયાનસ બાહર કી આગ દેખતા થા ઔર ખુશ હતા થા; મગર ઉસકી અંધ આંખે દિલ કી ઉસ આગ કે ન દેખતી થી, જે વિધાતાને ઉસકી આગ કે મુકાબિલે મેં જલાદ થી. અગ્નિ પ્રચંડ હઈ, તે અગા કે સફેદ કબુતર-જેતે સુંદર હાથ-પૈવ કે લોહે કી જંજીર રે બાંધા. અબ દશક કે દિલ કી આગ ઉનકી આંખે મેં આ ગઇ થી, પરંતુ તયાનસ કે
ખેં ઇસ ઓર સે બંદ થી. વહુ દુનિયા કે દિખાના ચાહતા થા કિ આદમી અંધા હાકર કિતના નીચે જા સકતા હૈ ! ઉસને કુછ સોચા, ઔર ફિર કહા –-ઇસ પાપિની કે ઈસ આ કે ઉપર સે ધસીટ.
કિતના ભયાનક દંડ થા, જિસકી કલ્પના સે હી દેહ કા ખૂન સર્દ હો જાતા ; પરંતુ અગશા અબ ભી શાંત થી. માનો ઇસ હુકમ કા ઉસસે કોઈ સંબંધ હી ન થા. એકાએક જલાદ ને ઉસે આગ કે ઉપર સે ઘસીટના શુરૂ કર દિયા. આગ કી જવાલા ઉડી, જૈસે કઈ કિસી કા સ્વાગત કરને કે ખડા હૈ જાય. ઉસકે કપડે દેખતે-દેખતે જલ ગએ. અબ વહ નંગી થી. એક તાનિયા કી સબસે ખૂબસુરત, સબસે લજજાવતી કāારી કન્યા કી યહ બેપરદગી દેખકર લેગ સહન ન કર સકે. ઉનકા ખૂન ખોલને લગા, વે હોઠ કટને લગે. અાશા જલ રહી થી, શીશે કે ઘાતક ટુકડે ઉસકે સુકેમલ શરીર મેં ચુભ રહે થે, ખૂન કે કતરે આગ પર ગિરકર જ રહે થે ઔર પરમાત્મા કા ન્યાય યહ સબ કુછ ચુપચાપ દેખ રહા થા.
સહસા એક આદમી ને આગે બઢકર કડા–અતાનિયા નિવાસિયો ! તુમકે લજજા સે ડૂબ મરના ચાહિએ. યહ રાક્ષસ કંતાનસ, યદુ નર-પિશાચ કૅતયાનસ, તુમ્હારે શહેર કે ગોરવ કે પૈવ તલે મસલતા હૈ, તુમ્હારી યુવતી કāરી કન્યા કે ભરે મહાન મેં નંગા કરતા , ઉસે વિના કિસી અપરાધ કે જિંદા આગ મેં જલાતા હૈ, ઔર તુમ સામને ખડે મુંહ તકને હે. અગર તુમ પુરુષ હો, અગર તુમ્હારી નસે મેં લદ રે લઇ મેં જીવન કી અગ્નિ છે, અગર તુમ્હારે સીને મેં દિલ,
ઔર દિલ મેં જાતીય પ્રેમ છે, અગર તુમ સભ્ય હૈ ઔર સભ્યતા કા લેશ-માત્ર ભી તુમમે સૌ છે તે ઈસ ખૂની ભેડિએ કે જિંદા ન જાને દો.
યહ વકતૃતા નહી થી, બારૂદ કે દેર પર આગ કી ચિનગારી થી. દર્શક આગે બટે. કતચાનસ ને હુકમ દિયા--પકડ લો, યહ વિદ્રોહી છે.
મગર સમય પૂરા હો ચૂકા થા, સિપાહી ભી બાગી હો ગએ. ઉન્હને હથિયાર ફેંક દિએ ઔર કહા-હમસે યહ ન હોગા.
લાગે કા ઉસાહ બ૮ ગયા. અબ પુલીસ ભી ઉન કે સાથ થી. ઉને પુલીસ કે ફેકે હુએ
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
| SR No. | 034611 |
| Book Title | Shubh Sangraha Part 02 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Bhikshu Akhandanand |
| Publisher | Sastu Sahityavardhak Karyalay |
| Publication Year | 1928 |
| Total Pages | 594 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Book_Gujarati |
| File Size | 35 MB |