Page Text
________________
૩૩૮
وعوية مية مية مية مية مية مية مية مية مية مية يوة نية بة ية مية ميونية اره های ما بین نمی بره مي بره بی
wwwwwwwwwwwwwwww
ભગવતી સાવિત્રીનું સંક્ષિપ્ત વૃત્તાન્ત બેટી સાવિત્રિ! તુમ પતિવ્રતા કી ચૂડામણિ છે. તેમને વિધિ કે અખંડનીય બિધાન કે ભી પલટ દિયા. જાઓ ! અબ લૌટ જાઓ ! મેરે આશીર્વાદ સે તુમ ચાર સૌ વર્ષ તક અપને પતિ કે સાથ સહકાર આનંદ ભોગોગી.”
ઇતના કહેકર યમરાજ અંતહિત હો ગએ. અખંડ પતિવ્રત ને મૃત્યુ કે છત લિયા.
દેવી સાવિત્રી જદી-જલદી પૈર બઢાતી હુઈ વë પહુંચ, જë ઉનકે આરાધ્ય પતિ-દેવ કા મૃતક શરીર પૃથ્વી પર પડા થા; પર જબ તક હે વહેં પહેંચી, તબ તક પ્રાણવાયુ ને ઉસ શરીર મેં પ્રવેશ કર લિયા થા ઔર સત્યવાન કી દેહ ફિર વૈસી હી સુંદર ઔર શ્રીમતી પ્રતીત હોને લગી થી. શવે કી ભયંકરતા દૂર હો ગઈ થી, ઔર જીવન કી આભા ઉપર વિલસિત હોને લગી થી. દેવી સાવિત્રી ને ધીરે-ધીરે પતિ કે શિર કા ઉઠાકર અપની ગોદ મેં રખ લિયા ઔર વે ઉનકે જાગને કી પ્રતીક્ષા કરને લગી. ઇધર ધીરે-ધીરાત્રિ કા અંધકાર ઘનીભૂત હાને લગ
લગભગ એક ઘડી કે ઉપરાંત સત્યવાન જાગે. વે સહસા ઘબડાકર ઉઠે બેઠે ઔર સાવિત્રી ઓર દેખકર કહને લગે-“પ્રિયે ! આજ મેં ને બડા ભયંકર સ્વપ્ન દેખા હૈ. ઉસકી મૃતિમાત્ર સે મેરા હદય કૅપ ઉઠતા હૈ.”
સાવિત્રી ને ઇસકા કુછ ઉત્તર નહીં દિયા. સત્યવાન ને ફિર કહા -“બડી દેર તક મેં સેતા રહા. અબ તો રાત્રિ હો ગઈ. સારા વન અંધકારમય હો ઉઠા હૈ ઔર ઇધર-ઉધર હિંસક પશુ
ભી ઘૂમને લગે હૈ. અબ કેસે માર્ગ મીલેગા ?” - સાવિત્રી ને કહા –“મૈ ઇધર-ઉધર સે સુખી પત્તિ બટર લાતી હૈ. ન છે, આજ રાત્રિ કે યહીં વિશ્રામ કીજીએ. મેં આગ જલાક રાતભર આપકી સેવા કરંગી. અગ્નિ કે ભય સે કાઈ હિંસક પશુ હમ લોગોં કે પાસ નહીં આયેગા. આપકી શરીર ભી આજ અચ્છા નહીં હૈ.”
સત્યવાન ને કહા –“ પ્રિયે ! ઐસા કરના ઉચિત નહીં હૈ. મેરે પિતા-માતા બડે હી ચિતિત ગે. મુઝે જબ કભી દેર હો જાતી થી, તબ વે દોને વ્યાકુલ હેકર મુઝે તે ફિરતે થે. મેરી
કે ઉપરોત ઘર સે બાહર નિકલને હી નહીં દેતી હૈ. યદિ હમ લેગ રાત મેં હૈં રહે. તે મેરે પિતામાતા અવશ્ય દુ:ખી કર પ્રાણત્યાગ કર દેગે. વે બેચારે ઇસ સમય ભી દુઃખી હો રહે હેગે ઔર મુઝે ઇધર-ઉધર તે ફિરતે હેગે. ઇસમેં સંદેહ નહીં કિ, મેરા શ રીર ઇસ સમય બહુત શિથિલ હો રહા હૈ ઔર મુઝે આજ દો પગ ચલના ભી દુષ્કર –સા પ્રતીત હોતા હ; પર કીસી પ્રકાર તો ચલના હી હોગા. સાવિત્ર! ચલો અબ દેર ન કરે.”
સાવિત્રી ને કહા –“ અછી બાત હૈ. યહ ફલાં કી ડલિયા યહીં વૃક્ષ પર ટૅગી રહને દીજીએ, ઇ-ન્હ કલ લે જાયેંગે. આઈએ, આપ મેરે કન્ધ પર હાથ રખ લીજીએ; મેં આપકો ધીરે-ધીરે લે ચાઁગી. વહ દેખીએ ! સૌભાગ્ય સે આજ પૂર્ણિમા હૈ ઔર આકાશ મેં ચંદ્ર-દેવ ભી ઉદય હો રહે હૈ. અબ તક યહ બડબડે પડે કે પીછે થે, અબ તો ઉનકી ચૈાદની સે સારે વન-પથ સ્પષ્ટ રૂપ મેં દિખાઈ પડ રહે હૈ.”
સત્યવાન ને સાવિત્રી કે કન્ધ પર હાથ રખ લિયા. સાવિત્રી ને એક હાથ ઉનકી કમર મેં ડાલ લિયા ઔર દોને કુટિ કી ઓર ચલ દિએ.
ધન્ય સતી ! આજ ચાર દિન સે અન્ન કા એક કૌર ભી તુમ્હારે મુખ મેં નહીં ગયા છે; પર તૌ ભી તુમ કિતને સાહસ સે અપને પતિ કે લિએ જા રહી હો. યહ તો ફિર ભી સાંસારિક પથ હૈ, તુમને તે પરલોક કે પથ પર ભી ઉનકા સાથ નહીં છોડા ઔર ઉન્હે યમરાજ કે પાશ એ છુડ હી લિયા! ધન્ય હો તુમ ઔર ધન્ય હમારી યહ સુવર્ણમયી વસુન્ધરા જીસકી ગોદ મેં તુમને જન્મ લિયા થા !
પાતિવ્રત કી કેસી અજેય શક્તિ હૈ?
ઇધર જબ સૂર્યાસ્ત હો ગયા ઔર પુત્ર ઔર પુત્ર-બધૂ નહીં આએ, તબ તે મહારાજ ઘુમસેન ઔર ઉનકી મહારાણી બડે હી દુઃખિત ઔર ઉદ્વિગ્ન ઉઠે. ભગવાન યમરાજ કે મંગલમય આશીર્વાદ કે પુણ્યપ્રભાવ સે ઉનકી બોં મેં ફિર જ્યોતિ ઉત્પન્ન હો ગઈ થી ઔર ઇસ
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
| SR No. | 034611 |
| Book Title | Shubh Sangraha Part 02 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Bhikshu Akhandanand |
| Publisher | Sastu Sahityavardhak Karyalay |
| Publication Year | 1928 |
| Total Pages | 594 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Book_Gujarati |
| File Size | 35 MB |