________________
ಮೃತ್ಯು ಸಮಯದಲಿ |
ಅದರಿಂದ ಕಾರಣ ದೇಹದ ರಚನೆ!
ಜಗತ್ತು ಭ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಧ್ಯಾನವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಧ್ಯಾನವು ಮುಂದಿನ ಅವತಾರದ ಪುರುಷಾರ್ಥವಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಯೆಯು ಹಿಂದಿನ ಅವತಾರದ ಪುರುಷಾರ್ಥವಾಗಿದೆ. ಧ್ಯಾನವು ಮುಂದಿನ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಫಲ ನೀಡುವಂಥದ್ದಾಗಿದೆ. ಧ್ಯಾನವಾಯಿತೆಂದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಪರಮಾಣುವನ್ನು ಸೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಅದು ಧ್ಯಾನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಒಳಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಕಾರಣ ದೇಹದ ರಚನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗ ಋಣಾನುಬಂಧದಿಂದ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದೊಳಗೆ ಜೀವವು ಸೇರುವುದೋ, ಆಗಲಿನಿಂದ ಕಾರ್ಯ ದೇಹದ ನಿರ್ಮಾಣವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಬಳಿಕ ಆತ್ಮವು, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರ ಮತ್ತು ಕಾರಣ ಶರೀರದೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವುದು. ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ 'common' ಆಗಿ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕಾರಣ ಶರೀರವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ 'causesಗಳ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ-ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಶರೀರವೆನ್ನುವುದು 'ಎಲೆಕ್ನಿಕಲ್ ಬೊಡಿ'ಯಾಗಿದೆ.
ಕಾರಣ-ಕಾರ್ಯದ ಸಂಕೋಲೆ!
ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರ ಜನ್ಮ, ಹಾಗೂ ಜನ್ಮದ ನಂತರ ಮೃತ್ಯು, ಅಷ್ಟೇ, ಇದು ನಿರಂತರ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯು ಯಾಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, causes and effect, effect and causes (ಕಾರಣ ಹಾಗು ಕಾರ್ಯ, ಕಾರ್ಯ ಹಾಗು ಕಾರಣ.), ಇವುಗಳಿಂದಾಗಿ ಆಗುತ್ತದೆ; ಯಾವ ಕಾರಣವಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಬಂದರೆ ಆಗ ಎಲ್ಲಾ 'effect' ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಹೊಸ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ!
ಇಡೀ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಯಾವ 'causes'ಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲಾಗಿತ್ತೋ, ಆ ನಿಮ್ಮ 'causes' ನಂತರ ಯಾರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಅಲ್ಲದೆ, ಆ 'causes' ಮಾಡಿರುವುದರಿಂದ, ನಿಮಗೆ ಕಾರ್ಯಫಲವು ಬರದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. 'Causes' ಮಾಡಲಾಗಿವೆ ಎಂದು ಸ್ವತಃ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆಯೇ?
