________________
ಮೃತ್ಯು ಸಮಯದಲಿ
ಎಲ್ಲರೂ ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮರಣ ಹೊಂದಲಿಕ್ಕಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಯಾಕಾಗಿ?
ಸಮಾಧಿ ಮರಣ!
28
ಆದುದರಿಂದ, ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕೇನೆಂದರೆ, 'ನಿನಗೆ ಬೇಗ ಬರಬೇಕಿದ್ದರೆ ಬೇಗ ಬಾ, ತಡವಾಗಿ ಬರಬೇಕಿದ್ದರೆ ತಡವಾಗಿ ಬಾ ಆದರೆ, 'ಸಮಾಧಿ ಮರಣ'ವಾಗುವಂತೆ ಬಾ!'
ಸಮಾಧಿ ಮರಣ ಅಂದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರಾವುದೂ ನೆನಪೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನಯ ಸ್ವರೂಪ ಶುದ್ಧಾತ್ಮ ಎನ್ನುವುದು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಡೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಹೊರಳುವುದಿಲ್ಲ; ಮನಸ್ಸು-ಬುದ್ಧಿ-ಚಿತ್ತ-ಅಹಂಕಾರ, ಇವು ಯಾವುದರ ಅಡಚಣೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ! ನಿರಂತರ ಸಮಾಧಿ! ದೇಹದ ಉಪಾಧಿ ಇದ್ದರೂ, ಆ ಉಪಾಧಿಯು ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದೇಹವಂತೂ ಬಾಧಿಸದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ?
ಪ್ರಶ್ನಕರ್ತ: ಹೌದು.
ದಾದಾಶ್ರೀ: ಕೇವಲ ಬಾಧೆ ನೀಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಧಿ ಕೂಡಾ ಇರುವುದು ಅಲ್ಲವೇ? ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಉಪಾಧಿ ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ವ್ಯಾಧಿ ಬಂದರೂ ಅದು ಸಹ ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ವ್ಯಾಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದರೂ, ವ್ಯಾಧಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ! ಸಮಾಧಿ ಮರಣ ಎಂದರೆ, 'ನಾನು ಶುದ್ಧಾತ್ಮ' ಎಂಬ ಅರಿವು ಇರುವುದು! ನಮ್ಮ ಎಷ್ಟೋ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಮರಣ ಹೊಂದುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, 'ನಾನು ಶುದ್ಧಾತ್ಮ' ಎಂಬ ಅರಿವು ಸತತವಾಗಿ ಇರುವುದುಂಟು.
ಗತಿಯ ಲಕ್ಷಣ!
ಪ್ರಶ್ನಕರ್ತ: ಮೃತ್ಯು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಂತಹದ್ದೇನಾದರೂ ಲಕ್ಷಣವಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಜೀವದ ಮುಂದಿನ ಗತಿ ಒಳ್ಳೆಯದಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಏನಾದರು ತಿಳಿಯಲಾಗುವುದೇ?
ದಾದಾಶ್ರೀ: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏನಾದರು, 'ನನ್ನ ಮಗಳ ಮದುವೆ ಆಗುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ? ಇನ್ನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.' ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಮನೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಉಪಾಧಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆಗ ತಿಳಿಯಬೇಕು ಅವರ ಗತಿಯಾಗಲಿದೆ ಅಧೋಗತಿ. ಅಲ್ಲದೆ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಇರುವುದೆಂದರೆ ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಇರುವುದಾಗಿದೆ, ಆಗ ಒಳ್ಳೆಯ ಗತಿಯು ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
