________________
देवधर्म -
॥ ३८ ॥
गादिकमिति व्यतिरेकी यद्येन यं प्रति न निषिध्यते तत्तं प्रति तदनुमतं यथाऽक्रमशस्य प्रथमदेशविरत्युपदेशे स्थावरहिंसा| दिकमिति सामान्यतो व्याप्तावन्वयी वा ॥ २३ ॥ ननु न वयमनुमानरसिका मौनकारणाभावात् सूत्रे साक्षात्फलादर्शनाच्च व्यस्तवे विप्रतिपद्यामह इति चेच्छृणु मौनकारणं तावन्नाटकोपक्रमस्य वारणे सूर्याने जगवन क्तिध्वंसः प्रवर्तने च गौतमादीनां स्वाध्यायोपघात इति तुझ्यायव्ययत्वमेवेति वृत्तिकृदभिप्रायः । वस्तुतस्तु स्वरूपतः सावद्येऽनुबंधतश्च निरवद्ये भगवतो जाषास्वभाव एवायं पर्यनुयोगस्य विषयेऽन्यत्रापि स्वतंत्रछाया अपर्यनुयोज्यत्वोक्तेः । अत एव चारित्रग्रहणवि धावपि शिष्यं प्रति जगवतः क्वचिदिष्ठानुलोमा जाषा क्वचिच्चाज्ञापनीति वैचित्र्यं दृश्यते । इवानुलोमानेदप्रायं चैतन्मौनमिति विचारणीयमनिनिवेशं विहाय चेतसि । यच्चोक्तम्- "फलं व्यस्तवस्य न दृश्यते सूत्र” इति तत्र न ह्ययं स्थाणोरपराघो यदेनमन्धा न पश्यंतीति न्यायः “देवाणुप्पियाणं जतिपुवगं" इत्यादिना जगवंतं प्रति भक्तिरूपत्वेन गौतमादीन् प्रतिच गौरवात् प्रीतिहेतुक्रिया आराधनेति लक्षणादाराधनाख्यशुश्रूषारूपत्वेन सिद्धस्य सूर्याजनाटकस्योत्तराध्ययनेषु सम्यक्त्वपराक्रमाध्ययने चतुर्भजस्पोत्तर एव साक्षात्फलदर्शनात् । तथा च सूत्रम् - "गुरुसादम्मियसुस्सूसणयाएणं जंते जीवे किं जण गोयमा गुरुसार म्मियसुस्तुसणयाए विणयवमिवत्तिं जाइ विषयपमिवत्तिएणं जीवे श्रणच्चासायणसीखे नेरश्य| तिरिरक जोशियमणुस्सदेवदुग्गई निरंजइ वन्नसंजलन त्तिबहुमाण्याए मणुस्सदेवसुगई निबंध सिद्धिसुगई च विसोदेश पसत्याई च णं विषयमूलाई सबकजाई साहेइ अन्ने य बढ्वे जीवे विणइत्ता जवइत्ति” । छात्र मनुष्यदेवसगती बनाति इत्यनेन सम्यग्दृष्टे रिवापुनर्बधकस्य मिथ्यादृष्टेरपि जगवनक्तिः सफलेति दर्शितम् । न हि सम्यग्दृष्टिर्मनुष्यो वैमा
परीक्षा.
॥ ३८ ॥
