________________
अध्यात्मि.
| परीक्षा.
॥६५॥
तथा "श्रवत्तमरकर पुण पंचएहवि थीणगिधिसहिएण । नाणावरणुदएणं उदियमाई कमविसोही ॥१॥ व्याख्या-पंचानामपि पृथव्यादीनां स्त्यानर्षिसहितेन ज्ञानावरणोदयेनाव्यक्तं सुप्तमत्तमूर्षितादेरिवास्फुटं ज्ञानं वर्तते न सर्वथावृतम् ।। तत्रापि पृथ्वीकायिकानामत्यस्फुटं ततोऽप्यपकायिकतेजस्कायिकवायुकायिकवनस्पतिकायिकानां यथोत्तरं क्रमेण विशुधतरम् इदं चूर्णिकारवचनानिखितमित्यादि कहपवृत्तौ पीछिकायाम् । तस्मादाहारसंज्ञायाः कवलाहारं प्रति न कारणत्वमिति । नन्वाहारसंज्ञाया अलावे कवलाहारवत् केवलिनां मैथुनसंज्ञानावेऽपि कमनीयकामिनीसेवादिकमपि प्रसज्यतेति चेन्न, तत्कारणस्य मोहनीयकर्मणो निर्मूलकाकषणात्, श्राहारकारणस्य तु वेदनीयोदयस्य प्रतिषेधुमशक्यत्वात् । न चाप्रमत्तस्य जगवतः कवलाहारः प्रमादहेतुत्वादेव न कर्तुमुचितः शरीरसन्नावेऽपि प्रमादप्रसंगात् यत्पालनार्थ खलु प्रमादहेतुः कवताहारो ग्राह्यस्तत्तु सुतरां प्रमादकारणमित्यामितमेतत् । तस्मादियमाध्यात्मिकपरिकल्पिता प्रतिबंदी अकिंचित्करवेति ॥ ११॥ श्रथ कवलाहारालावसाधकमनुमानमुपन्यस्य दूषयति
व्यभिचाराकुलं शुक्सलेश्यावत्त्वं प्रमत्तकैः । तहिशिष्टमसेश्यत्वमसिहं चाप्रयोजकम् ॥ १५ ॥ टीका-केवखिनो न कवताहारिणः शुलखेश्यावत्त्वादिदमाध्यात्मिकपरिकल्पितमनुमानं प्रमत्तैः प्रमत्तकैः प्रमत्तगुणस्थानवर्तिलिः "स्वार्थे कप्रत्ययः' व्यभिचाराकुखमनैकांतिकं यतस्तेषामपि “पन्नरस पमत्तमी” तिवचनान्मिथ्यात्वाज्ञानासंयमदेवनारकतिर्यग्गतिरूपषड्जावापगमे खेश्याषट्कवेदत्रिककषायचतुष्कासिद्धत्वमनुजगतिलक्षणानां पंचदशोदयिक
॥
६
॥
