________________
પ્રશમરતિ સૂક્તરત્નમંજૂષા
શાતા-ઋદ્ધિ-રસગારવથી રહિત અને પ્રશમરતિના સુખમાં મગ્ન સાધુ, અન્યોને દુર્લભ એવી લબ્ધિઓ પામવા છતાં પણ તેમાં આસક્ત થતો નથી.
૫૫
२५६ या सर्वसुरवरद्धिः, विस्मयनीयाऽपि साऽनगारर्द्धेः ।
नार्धति सहस्त्रभागं, कोटिशतसहस्त्रगुणिताऽपि ॥४४॥
આશ્ચર્યજનક એવી સર્વ ઇન્દ્રોની ઋદ્ધિ, લાખ કરોડ વડે ગુણ્યા પછી પણ, સાધુની (આંતરિક આનંદરૂપ) ઋદ્ધિના હજારમા ભાગે પણ આવતી નથી.
१४० यद्वत् पड्काधारमपि, पङ्कजं नोपलिप्यते तेन । धर्मोपकरणधृतवपुरपि, साधुरलेपकस्तद्वत् ॥४५॥
કાદવમાં રહેવા છતાં પણ કમળ જેમ કાદવથી લેપાતું નથી; તેમ ધર્મોપકરણથી જ શરીરનો નિર્વાહ કરવા છતાં સાધુ તેમાં (ઉપકરણમાં) આસક્તિ કરતા નથી.
१४१ यद्वत् तुरगः सत्स्वप्याभरणविभूषणेष्वनभिसक्तः । तद्वदुपग्रहवानपि न सङ्गमुपयाति निर्ग्रन्थः ॥ ४६ ॥
જેમ ઘોડો પોતાના પર લદાયેલા આભરણો પર આસક્ત ન થાય, તેમ સાધુ ઉપકરણો રાખવા છતાં તેના પર રાગ ન કરે.
