________________
दौहित्रश्रोत्रिययोज्येष्ठतावर्णनम् . २७३३ जननादेव दौहित्रः (स्) तत्कुलद्वयतारकः । रौरवस्सर्वकृत्यानां पितृणामतितृप्तिकृत् ३३६॥ निवारको दुर्गतेन तारकस्ततयस्स च। द्रव्याभावे क्रियाभावे मन्त्राभावे तथैव च ।।३३७॥ विप्राभावे धनाभावे शक्त्यभावेऽथवा पुनः । सर्वाभावेऽपि यत्नेन दौहित्रस्य सुमेधसः ॥३३८।। श्रोत्रियस्यास्य तजग्धिमात्रेणैव च तत्क्षणात् । पितॄणां नित्यतृप्तिस्स्यादक्षय्या नात्र संशयः ॥३३६॥ तच्छाद्धदेवतानां वा श्राद्धकर्तुरथापि वा। दौहित्र इति विज्ञेयः कर्तृणामस्य वा पुनः ॥३४०॥ अमादिकानां श्राद्धानां प्रकृतित्वेन केवलम् । प्रोक्तानां पुनरन्येषां मनुभाटस्य तत्परम् ॥३४१॥ युगाद्यानां तथा पश्चान्महालयषकस्य च । अष्टकान्वष्टकानां च द्वादशानां तथैव च ॥३४२।। मजच्छायातीर्थदधिघृतानामेकमेव वै। उपायः कथितस्सद्भिदौहित्रस्यास्य भोजनम् ॥३४३।। लब्धद्रव्येण लघुना येन केन यथा तथा। सर्वाभावे तस्यभुक्तिमात्रेणैव परं कृतम् ॥३४४॥ सम्यग्भवति नास्त्यत्र संशयस्त्वणुमात्रकः। प्रत्यब्दमात्रमेकं तद्विध्युक्तन परं स्मृतम् ॥३४॥ कर्तव्यत्वेन विद्वद्भिः निश्चितं ब्रह्मवादिभिः । अन्नेनैव दक्षिणया होमेन ब्राह्मणैस्सड् ॥३४६।।
