________________
૪૮) દેવકુમારનું વેશ્યાને ત્યાં ગમનાગમન. શીખવવું પડે તેમ નથી. કેમકે સ્વભાવથી જ ઉજવળ એવી ચેતનાને કાંઈ ઉજાળવી પડતી નથી. આ પ્રમાણે કહીને તેને કૃપાદૃષ્ટિથી કાંઈક આપી રાજી કરીને રાજાએ રજા આપી. તે વખતે વેશ્યા સ્વભાવથીજ તુચ્છ મહિલા જાતિ હોવાથી અભિમાનવડે કઈ જગ્યાએ સમાતી નહતી. * હવે દેવકુમારે રાત્રે રૂપ ફેરવીને અટશ્યપણે તેના મકાનમાં પ્રવેશ કર્યો એટલે કમળાશ્રીએ તેને સારી રીતે સત્કાર કર્યો, તે પલંગ ઉપર બેઠે. આજે તે કાંઈ પણ લીધા વિના આવ્યું હતું, છતાં તેને પ્રથમ દિવસ પ્રમાણે જ સ્વીકાર્યો અને આનંદ આપે કે જેથી તે દાતા પ્રસન્ન થઈને બીજા એ પાયા પણ લાવી આપે. અક્કા પણ તેની પાસે આવીને તેને હસાડે છે, રમાડે છે, માતાની જેમ બોલે છે અને તેનું ચિત્ત કબજે કરવા માટે તે જેમ પ્રસન્ન થાય તેમ કરે છે. અક્કા તેના શરીર સામું જોયા કરે છે પણ તેના અંગ ઉપર કાંઈ આભૂષણ વિગેરે દેખતી નથી. દેવકુમાર પણ ત્યાં નિદ્રા લેતા નથી તેમજ તેને વિશ્વાસ પણ કરતે નથી. અક્કા વિચારે છે કે- આ હવે કાંઈ આપી શકે તેવું લાગતું નથી.” વળી તેની આંખ મટકું મારતું જોઈને તેણે નિરયાર કર્યો કે- આ દેવ તે નથી, પણ કંઈ સિદ્ધ કે વિદ્યાધર જણાય છે. દેવકુમાર સવારે તેના દેખતાંજ તેના ઘરમાંથી બહાર નીકળી મૂળરૂપે પિતાને મંદિરે આવ્યું.
આ પ્રમાણે તે દરરોજ તેને ઘરે સાંજે જાય છે અને સવારે નીકળે છે. રાત્રે આનંદ કરે છે, પણ કાંઈ ઘરેણું કે દ્રવ્ય આપતો નથી, અને ગર્ભસ્થિતિના દિવસે પ્રયત્ન પૂર્વક તજે છે. વેશ્યા દરરોજ તેના સંબંધનું વૃત્તાંત રાજા
