________________
‘સંત-શિષ્ય’ની જીવનસરિતા
૬૧
સ્થિરતાપૂર્વક વિતાવી રહ્યા હતા ત્યાં એક દિવસ આવીને ઊભે રહ્યા........
વિ. સ. ૧૯૭૭નુ' વ અને કારતક માસ.........
જેમની પાસેથી પાતે સઘળું પામ્યા હતા એવા પેાતાના ‘જીવનસસ્વ’ સમા પૂજ્ય ગુરુદેવશ્રી દેવચંદ્રજી મહારાજ આ દિવસે પેાતાની જીવનયાત્રા સંકેલી રહ્યા હતા. દેડ છાડવાની વેળાની તેમને અગાઉથી પ્રતીતિ થઈ ચૂકી હતી એટલે તેએ તેમના ધર્મકાર્ય ની સોંપણી ઉપસ્થિત શિષ્યાને કરી રહ્યા. પરંતુ તેમના “પ્રેમ અને ધર્મરૂપી ભંડારમાં ભરેલાં અઢળક નાણાંનાં રખાપાં” તે તેએ, દીક્ષામાં નાના છતાં અનુભવે સુયેાગ્ય નીવડેલા એવા શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજને જ સાંપી રહ્યા હતા....
ગુરુદેવની અંતિમ ઘડીએ નિકટ આવતી જાય છે અને શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજની અતવ્યથા વધતી જાય છે....
લીંબડીના શેઠશ્રી નાનજી ડુંગરસીના મેટા ઉપાશ્રયને જૂની આંધણીને એ ઉપાશ્રયખંડ....તેની વચ્ચે ઢળાયેલી એક પાટ.... તેની ચામેર વીટળાઈ વળેલુ શિષ્યવૃ અને થાડા શ્રાવકે....સૌ ચૂપ, સૌ શાંત, સૌ સ્તબ્ધ....
શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજ ગુરુદેવના આશીકા પાસે બેઠા છે, તેમના મસ્તક પર મૌન રહેલા ગુરુદેવશ્રી દેવચદ્રજી મહારાજને પ્રેમાળ હાથ એક વાર ફરી વળે છે....તેમનુ એ મૌન ઘણું ઘણુ ડ્ડી જાય છે અને એ હાથ ઘણુ ઘણું આપી જાય છે....સમર્પણભરેલી એકાગ્ર સેવા માટેના અનેક આશીર્વાદ એમાં સમાયેલા છે....
હવે તે ગુરુદેવની વિદાયની એ વેળા સાવ નજીક આવી રહી. સૌએ તેમને પાટ પર પદ્માસનમાં બેસાડયા છે....ચામેર શ્રી નવકારમંત્ર અને મંત્રધૂન ચાલી રહેલ છે....ગુરુદેવશ્રી દેવચંદ્રજી મહારાજ એક સાધુજનાચિત પ્રસન્નતા અને સમાધિદશામાં સ્થિર
