________________
૫૯
‘સંત-શિષ્યની જીવનસરિતા
जप तप और व्रतादि सब, तहां लगी भ्रमरूप;
जहां लगी नहीं संत की, पाई कृपा अनूप । १ સેવા-વિનય-વૈયાવચ્ચેથી આવી કૃપા તેમને મળતાં તેઓ જે આનંદના ભરા અનુભવી રહ્યા તેનું વર્ણન તેમનાં નીચેનાં પદે આપે છેઃ
સદ્દગુરુની કૃપા થાય, આનંદ ઊભરાય (૨) સદ્ગુરુવરની સંગતિ કરતાં, આપેલ એહને મંત્ર ઉચ્ચરતાં, -પામેલ ન તેહ પમાય, શંકાઓ માત્ર સમાય દિલના દુઃખ સર્વ દબાય, આનંદ ઊભરાય સદૂગ ૧ અનુભવીઓ વિણ કેણ ઉગારે, વિષમપથંથી અવારનવારે –ભવભેદે એહ ભણાવે, સાચે ગુરુપંથ સુણાવે બુટ્ટી એ હકીમ બતાવે, આનંદ ઊભરાય. ...સદ્દા ૨ તરનારા ભવસિંધુથી તારે, ઊગરી ગયા છે એહ ઉગારે –છૂટેલા તે જ છેડાવે, સમજેલા તે સમજાવે અનુભવીએ અનુભવાવે, આનંદ ઊભરાયસ ૩ ગુરુપદેશના રસમાં ગળ્યાથી, બંધનકારક બીજ બન્યાથી, –એ પરમ સુધારસ પાય, તે જન્મમરણ મટી જાય, દેશે પછી સહજ દબાય, આનંદ ઊભરાય .સદ્દ૦ ૪ એ ભવવૈદ્યને કેમ વિસારું, અમૂલ્ય એહ જ ભૂષણ મારું, –તે કદી ન અળગું કરાય, મુજ જીવન થકી જરાય આ “સંતશિષ્ય ગુણ ગાય, આનંદ ઊભરાય. સદ્દા ૫
સદ્દગુરુને સર્વભાવે સમર્પણ કરી તેમની સેવા કરતાં તેમને જે ઉદ્દેશ્ય સર્યો અને તેમને જે લાગ્યું તેને સંકેત કરતાં આગળ તેઓ બીજા એક પદમાં કહે છે?
૧ શ્રીમદ્ રાજચંદ્ર: “શ્રીમદ્ રાગવત્ર માંથી સંજા તરવજ્ઞાન” પૃ. ૮૯ ૨ “પ્રાર્થનામંદિર” પૃષ્ઠ ૧૧૬-૧૭
