________________
૫૮
લીંબડીમાં ગુરુસેવાર્થે નવ વર્ષ આ નવ વર્ષને ગાળે તેમના માટે અનેક રીતે અભૂતપૂર્વ હતો.
પૂજ્યશ્રી દેવચંદ્રજી મહારાજને પક્ષઘાતને ગંભીર વ્યાધિ લાગુ પડ હતું અને તેઓ સતત પથારીવશ બની ગયા હતા. તેમની સેવામાં જે એકાગ્રતા અને નિરાકુળતા જોઈએ તે એકઠી કરીને શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજ યોગીઓને પણ અગમ્ય એવા સેવાધર્મમાં વેજાઈ ગયા હતા. સાથેના બીજા સાધુઓમાંથી એક છૂટા પડી ગયા હતા, એક કાળધર્મ પામ્યા હતા, બીજા બે– મહા. શ્રી સુંદરજી સ્વામી અને મહા. શ્રી રાયચંદ્રજી સ્વામી–સાથે હતા પરંતુ ગુરુમહારાજની તમામ સેવા કરવાનું સદ્ભાગ્ય તે સાંપડ્યું હતું શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજને જ! આ કામમાં તેઓ અગ્લાનપણે એક વત્સલહૃદયી માતા જેવી સહજતા અને નમ્રતા જાળવી રાખતા અને ગુરુમહારાજને આહાર કરાવવાથી માંડીને મળમૂત્ર સાફ કરવા સુધીની બધી ક્રિયા મહારાજશ્રી પ્રેમ અને પ્રસન્નતાપૂર્વક કરતા. આ જેનારા તે એટલે સુધી કહેતા કે ખરેખર, નાનચંદ્રજી મહારાજે પિતાના ગુરુની સેવા કરીને “કળિયુગના પંથકજી નું બિરુદ મેળવ્યું છે. ગીઓ માટે પણ કઠણ એવા સેવાધર્મને તેમણે જીવનભરને માટે અપનાવ્યો હતે.
શાસ્ત્રાભ્યાસ, વ્યાખ્યાન, ધ્યાન, જપ-તપ-વ્રત-સાધન–આ બધાં સદ્દગુરુની એકધારી સેવામાં સમાઈ જતાં સમજી, શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજ હવે એકાગ્રપણે સમગ્રપણે ગુરુસેવામાં લાગી રહેવા લાગ્યા. આનાથી તેમના ચિત્તની પ્રસન્નતા વધવા લાગી અને આનંદ અનુભવ થવા લાગે. નિરપેક્ષ અને અભિન્ન થતી આ ગુરુસેવાથી, ગુરુદેવ શ્રી દેવચંદ્રજી મહારાજની પ્રસન્નતાને પાર ન હતો. તેમનું અંતર શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજ પર સતત અનુગ્રહકૃપા વરસાવી રહ્યું. તેમના મળી રહેલા આ અંતરના આશીર્વાદથી શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજને સ્પષ્ટ સમજાઈ ગયું કે ગુરુની સેવા દ્વારા મળેલી કૃપા વિના જપ-તપ-વ્રત-સાધન બધાં જમરૂપ છે?
