________________
‘સંત-શિષ્ય’ની જીવનસરિતા
આ વિહાર દરમિયાન મુનિશ્રી નાનચંદ્રજીના ગૃહસ્થઢશામાં થયેલા ઘેાડા ધાર્મિક વિદ્યાભ્યાસ હવે ચીવટ અને હેતુપૂર્વક વિકસવા લાગ્યા. સાથેના મહા. શ્રી માણસી સ્વામી અને મહા. શ્રી પ્રેમચદ્રજી સ્વામી નાની વયના હેાવાને કારણે મુનિશ્રી નાનચંદ્રજી સ્વામીને અભ્યાસમાં અનુકૂળતા રહેવા લાગી. તાજી દીક્ષા, તીવ્ર વૈરાગ્ય, યુવાન શરીર?——આ બધાં કારણેાને લઈને એ અનુકૂળતામાં ઉત્સાહના ઉમેશ થયા. આ અભ્યાસ સુવિધાથી અને સાતત્યપૂર્વક થતા રહે એટલા માટે તેમના ચાતુર્માસાની ચેાજના પણ વિશિષ્ટરૂપે થઈ. સ્થાનકવાસી જૈનપરંપરાની વચ્ચે ચાલેલી તેમની વિદ્યાભ્યાસ અને સાધનાની સયમયાત્રા પર એ પ્રકાશ પાડે છે.
૫૩
દીક્ષિત જીવનનાં પ્રથમ દસ વર્ષ, એટલે કે સ ંવત ૧૯૫૭થી સંવત ૧૯૬૬ દરમિયાન, મુનિશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજે નીચેનાં ક્ષેત્રામાં અનુક્રમે આ પ્રમાણે ચાતુર્માસ કર્યો :
(૧) માંડવી-કચ્છ (૨) જામનગર (૩) મેરખી (૪) જેતપુર– કાઠિ. (૫) જૂનાગઢ (૬) માંડવી-કચ્છ (૭) વાંકાનેર (૮) મેરી (૯) માંડવી-કચ્છ (૧૦) રામાણીઆ-કચ્છ.
સ્થાનકવાસી જૈનપરંપરા વચ્ચેના તેમના યાત્રારંભ પછી થયેલા આ ચાતુર્માંસા તેમની સંપ્રદાય-વ્યવહારથી પણ આગળ જઈને વિકસતી રહેલી જીવનષ્ટિને સ્પષ્ટ કરે છે.
પ્રથમ દસ ચાતુર્માસા (સંવત ૧૯૫૭થી ૧૯૬૭)
મુનિશ્રી નાનચંદ્રજીની વૈરાગ્યરંગથી રંગાયેલી જિં’ઇંગી, યુવાન અવસ્થા અને જૈન સાધુની ત્યાગી દશા વચ્ચે ચાલતી વિદ્યાની ઉપાસના અને સંયમની સાધના તેમના ઉપર્યુકત પ્રથમ દસ ચાતુર્માસામાં જુદો જ પ્રભાવ ઊભા કરી રહી.
જૈન મુનિએ પૂજ્ય ગુરુદેવની કૃપાદૃષ્ટિથી વીતરાગને માર્ગ
