________________
૧૬
સંગના રંગ
જવામમાં અને ખાલી ઊઠયાઃ
66
રહેવું અને
વગર છાની આવા ભાવ
ના જી, ખખર નથી. અમારે સંસારમાં નથી આપની પાસે દીક્ષા લેવી છે એટલે માખાપને કહ્યા રીતે ચાલ્યા આવ્યા છીએ........” આ કિશોરેાના જાણી મહારાજશ્રીએ તાત્કાલિક તા નિરાશ નહિ કરતાં તેમને સાંત્વન આપ્યું, પરંતુ પછીથી તેમનાં માપતાને જાણ કરવા ગોઠવણ કરી.
આ બાજુ સાયલામાં સવારે ભેાજન વખતે એમાંથી કાઈ પણ આવ્યા નહિ હાવાથી અને અપેાર સુધી પણ કાંઈ સમાચાર મળ્યા નહિ હેાવાથી સાંકળીમા ચિંતામાં પડયાં. ચાતરફ તપાસ થઈ રહી. અંતે કેાઈએ કહ્યું કે, “સીમમાંથી એ સાધુમહારાજ રામપરા તરફે પધારતા હતા ત્યારે દૂર તેમની પાછળ વેપારીના દીકરા જેવા એ છેકરા ચાલ્યા જતા હતા.”
પાછળ
આટલી ભાળ મળતાં નાગરદાસના મેાટાભાઈ જેસિંગભાઈ અને સાંકળીમાના જેઠના દીકરા નથુભાઈ ઉતાવળે ઉતાવળે રામપરા પહોંચ્યા. ત્યાં મહારાજશ્રીની પાસે અન્ને ભાઈઓને જોયા. વડીલ તરીકે અન્નેને ઠપકો આપી, સમજાવી-ફાસલાવીને પાછા લઈ જવા તેએ પ્રયત્ન કરવા લાગ્યા. પણ એમાંથી એકેય માને તે ને! તે મહારાજશ્રીએ નાગરદાસ-જીવરાજ અન્નેને સમજાવીને શાંત કર્યો અને જેસિંગભાઈ-નથુભાઈની સાથે બન્નેને સાયલા પાછા મેકલી આપ્યા કારણકે બન્નેની સમજ વધુ પાકી થાય અને માતાપિતાની પ્રેમપૂર્વક સંમતિ મળે પછી જ તેમને સાથે રાખવા તેઓ ઇચ્છતા હતા. બન્ને ભાઈએ ઘર પર પાછા તે આવ્યા, પરંતુ નાગરદાસને સંકલ્પ ઊંડે ઊંડે તેવા ને તેવા રહી ગયેા. સગના રંગ તેમને ખરાખર લાગી ચૂકયા હતા.
