________________
સંત- શિષ્યની જીવનસરિતા
૧૫
જીવણજી મહારાજ સાયેલા પધારેલા. એ વખતે નાગરદાસ પિતાના પિતરાઇભાઈ જીવરાજ સાથે નિયમિત વ્યાખ્યાન સાંભળવા જતા અને કઈ કઈવાર સામાયિક પણ બાંધતા. દિવસે વિતતા ગયા, પરિચય વધતો ગયો, સંગને રંગ ચડતે ગયો....પરિણામે બને ભાઈઓમાં વૈરાગ્યની ભાવનાને સંચાર થયો અને સંસારની અટપટી માયાજાળ તથા કપટ-ખટપટ નહિ જાણનાર એવા આ બનેનાં અંતરમાં ઊંડે ઊંડેથી એક સંકલ્પ પ્રગટે. એને અનુસરીને, પરસ્પર ખૂબ વિચાર કરીને બનેએ કઈ શુભ પળે એક ગુપ્ત નિર્ણય કર્યોઃ
“આપણે સંસારમાં નથી પડવું. આ મહારાજ અહીંથી વિહાર કરે ત્યારે આપણે કેઈને પણ કહ્યા સિવાય તેમની પાછળ પાછળ નીકળી જવું અને પછી દીક્ષા લેવી.”
| મનમાં આ ગાંઠ વાળ્યા પછી તેઓ બંને મહારાજશ્રીના વિહારના દિવસની રાહ જોવા લાગ્યા અને એક દિવસ અને સાધુમહારાજે જ્યારે સાયલાથી વિહાર કરીને ચાર ગાઉ દૂરના રામપરા ગામે પધાર્યા ત્યારે નાગરદાસ અને જીવરાજ તેમની પાછળ પાછળ ગુપ્તપણે પગે ચાલીને રામપરા પહોંચી ગયા!
માના વિગ અને સત્સંગના રંગથી નાગરદાસને નાની ઉંમરથી જ સંસારની ક્ષણભંગુરતાની ઝાંખી થવા લાગી, પૂર્વસંસ્કાર તેમાં બળ પુરાવતા રહ્યા અને આમ તેમની ભીતરનું વૈરાગ્યઝરણું જાગી ગયું. ઉપાદાનને નિમિત્તને સાથ સાંપડશે અને તેમના સંસ્કારને સાત ફરી વહેતા થયે
આ બે છોકરીઓ તેમની પાછળ પાછળ આવશે એવી રામપરા પહોંચેલા બન્ને સાધુમહારાજેને લગીરે કલ્પના પણ ન હતી. આથી નાગરદાસ અને જીવરાજ ત્યાં આવ્યાની જાણ થતાંવેંત જ તેમણે તેમને પૂછ્યું કે, “તમે અહીં આવ્યા છે એ વાતની તમારા માતાપિતાને ખબર છે કે નહિ?”
