________________
૧૩૨
મુંબઈમાં ઉપસર્ગ અને કસોટી
મુંબઈ માં ઉપસર્ગ અને કસોટી
અગ્નિપરીક્ષાએ જયારે આવવાની હોય છે, ભવિતવ્યતા જયારે પુરુષાથી નુ... ‘હીર' માપવા-ચકાસવાની હાય છે ત્યારે તે પ્રથમ તે એને રૂપાળાં, લાભામણાં નિમિત્તે બતાવીને આકષી જતી હોય છે. કયાંક એ સુખ-સગવડ-સન્માન-કીર્તિની એષણાઓ દર્શાવતી હાય છે, તેા કયાંય કર્તવ્ય, સિદ્ધાંતપાલનના આભાસા બતાવતી હાય છે, તે ક્યાંક લેાકશ્રેયના નિમિત્તે ધર્મસકો ખડાં કરતી હાય છે!
પૂજ્ય મહારાજશ્રી માટે લેાકસ ંગ્રહ અને સત્યધના ઉદ્ધારની ભાવનાનાનિમિત્તે હવે એ કસેટી આવી રહી હતી. એક ક્રાન્તિભર્યા લાંખા જીવનની અને છેલ્લે છેલ્લે મહાવીરના સેનાની અને જ્ઞાનગંગાના વહાવનાર તરીકેની સુપ્રસિદ્ધિથી તેમની સામે મુખઈભણી જવાની ભવિતવ્યતા આવી રહી. સમયચક્રના વહેવા સાથે મુબઈની પરિસ્થિતિએ એવી આવશ્યકતા ને માગણી ઊભી કરી કે એ વર્ષના ચાતુર્માસમાં ત્યાં કોઈ સમર્થ ને પ્રતિભાસંપન્ન સાધુ મહારાજના ચાતુમાંસ વિના ચાલી ન શકે. દેખીતી રીતે જ મુબઈના—ઘાટકોપરના—— સ્થાનકવાસી જૈન સધર્નું ધ્યાનું પૂ. નાનચંદ્રજી મહારાજ પર કેન્દ્રિત થયું. તેથી ઘાટકેાપર સંઘનુ એક વગદાર પ્રતિનિધિમંડળ લીખડી આવી પહાંચ્યું. આ સમયે પૂ. મહારાજશ્રી ઠાણા ૩ અમદાવાદના ચાતુર્માસ પૂર્ણ કરી લીંબડી પધાર્યા હતા. ઘાટકેાપરના પ્રતિનિધિમંડળે ત્યાં ખિરાજતા લીંબડી સંપ્રદાયના અગ્રણી પૂજ્ય મહારાજશ્રી ધનજી મહારાજ અને નગરશેઠ શ્રી લલ્લુભાઈને ઘાટકોપરના ચાતુર્માસ માટે કવિવ પૂ. મહારાજશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજને સમતિ આપવા વિનતિ કરી. ત્યારબાદ બધી પરિસ્થિતિને વિચાર કરી પૂજ્ય મહારાજસાહેબે તથા શ્રી શેઠે ઘાટકોપરના સંઘની વિનતિ સ્વીકારી. નિવૃત્તિયેાગની વધતી જતી અંત-ભાવના અને જરા જીણું ખની રહેલા શરીરની મર્યાદાના કારણે પૂ. મહારાજશ્રી મુંબઈ જવા લગીરે તૈયાર થતા ન હતા. પરંતુ અ ંતે, નિરુપાયે તેઓએ
