________________
૧૧૧
'સંત-શિષ્યની જીવનસરિતા
દીર્ધદર્શિતા અને દરિયાદિલી કરનાળીના પ્રકૃતિ પરાવર્તનકારી ને આત્મલક્ષ્ય પ્રેરક ચાતુર્માસ પછી પૂ. મહારાજશ્રીની અંતરની અભીપ્સા જેમ બને તેમ શાંત, એકાંત સ્થાનમાં ચાતુર્માસ રહેવાની બનતી ગઈ. જ્યાં એ રોગ ન મળે ત્યાં તેઓ બને તેટલા એકાંત અને અંતરબાહ્ય મૌનમાં રહેવા લાગ્યા. આ દષ્ટિએ તે પછીના ચાતુર્માસમાં સં. ૧લ્પના ચાતુર્માસ કે ચરબ (અમદાવાદ), સં. ૧૯૯૬ના ધોરાજી અને સં. ૧૯૯૭ના જામનગર વગેરે સ્થાનોએ કરી તેઓ સં. ૧૯૮ના ચાતુર્માસ કરવા કંઈક કરનાળી જેવા જ એકાંત સ્થળે, સાયેલા પાસેના ડેનીઆ ગામે નદીતટે રહ્યા. અહીં વિશાળ ચેગાનવાળે સાયલાના ઠાકોર સાહેબને બંગલો ખાલી પડે હતો તેમાં ઊતરવાની અને ગામ નજીકમાં જ હેઈ આહારપાણીની સુલભતા સહજ હતી. કરનાળીથી સુદઢ થયેલ આત્મલક્ષી શેષજીવન માટે સંકલ્પ અહીં પણ તે ને તે જ બની રહ્યો. તેમની સંગાથે રહેલા મુનિશ્રી ચુનીલાલજી અને વૈરાગી ભાઈશ્રી મેઘજીભાઈ તેમ જ અવારનવાર લાભ લેવા આવતા સત્સંગીઓ, સાયલાના ઠાકરસાહેબ અને તેમને અમલદારવર્ગ જેનો જ હતો. આ બધા તેમના સંકલ્પ મુજબની આત્મલક્ષી નિવૃત્તિની સાધનામાં સહાયક અને અનુમોદક થઈ રહ્યા. ચાતુર્માસ ધીમે ધીમે આમ સારી રીતે અંતર્મુખતામાં વીતવા લાગ્યા...
પરંતુ કુદરતને, નિયતિ, સંકેત કંઈક જુદો જ હતે. અષાઢ મહિને પૂરે થયે અને જેવા પર્યુષણ બેસવાને સમય આવ્યું કે પૂ. મહારાજશ્રી અચાનક ટાઈફેઈડની માંદગીમાં પટકાઈ પડયા. અણઉતાર તાવ શરૂ થયા. આ સમાચાર સર્વત્ર ફેલાતાં, જેતપુરમાં ચાતુર્માસ રહેલાં મહાસતીશ્રી સમ્રતબાઈ આદિ ઠાણ ૪ પૈકી વિદૂષી મહાસતીશ્રી હેમકુંવરબાઈ આયજી તથા મહાસતીશ્રી સમજુબાઈ આર્યાજી લીંબડીથી પૂજ્યશ્રીની સંમતિ મેળવીને ચાતુર્માસ
