________________
૧૦૦
હરિપુરા કૉંગ્રેસ અધિવેશનમાં
પેાતાના સ્વ-પર શ્રેયરત જીવનના કાળ દરમિયાન પૂ. મહારાજશ્રીને સાંપડેલ બહેનશ્રી હીરાબેન ચિનાઈ અને મહારાજા શ્રી વિજયદેવિસ હજી જેવા ભકતા અને સત્સંગીઓમાં એક વૈદરાજ પણ હતા. નામે શ્રી માણેકલાલ ભેાળાનાથ પડયા. ‘સુણાવના માસ્તર’ તરીકેની તેમની પ્રસિદ્ધિ, વિદ્યાકાર્યની સાથે વૈદ્ય તરીકેના તેમના ચિકિત્સાવ્યવસાય પણ ખૂબ સારા ચાલતા. આશ્ચય જનક એવી તેમની નિર્દેાનપદ્ધતિ હતી. તત્ત્વજિજ્ઞાસા અને સત્સંગપ્રેમને કારણે પૂ. મહારાજશ્રી સાથે ઉત્તરસ’ડામાં તેએ સર્વાં પ્રથમ પરિચયમાં આવેલા. તે પછી તે। વર્ષમાં કેટલીયે વાર તેએ મહારાજશ્રી પાસે આવે, વિચારવિનિમય કરી પેાતાની જિજ્ઞાસા સતાષે અને સેવાના લાભ લે. પૂ. મહારાજશ્રીની પણ તેમના પર ઘણી કૃપાષ્ટિ.
હરિપુરા કોંગ્રેસ અધિવેશનમાં
66
સ. ૧૯૯૩ના ધરમપુરના ચાતુર્માસ પૂરા થયા ત્યારે વૈદ્રરાજજી પૂ. મહારાજશ્રીના સતત પરિચયમાં હતા. આત્મલક્ષ્ય ઝંખતા પૂ. મહારાજશ્રીએ ધરમપુરની વિદ્યાય પછી એક દિવસ તેમને પૂછ્યું: વૈદરાજ! આ માજુ કાઈ એવુ શાંત, એકાંત ક્ષેત્ર છે ખરું કે જયાં રહી હું શાંતિથી આત્મસાધના કરી શકું?”
વૈદરાજ તા આ પૃચ્છાથી રાજી થઈ ગયા. પેાતાને આવી વ્યવસ્થા કરવાના અને સત્સંગના લાભ મળશે જાણી ઉલ્લાસભેર જવાખ વાળતાં તેમણે પૂ. મહારાજશ્રીને વિનતિ કરી
.
ઃઃ
અવશ્ય, ગુરુદેવ! આ સેવકને જો આવી સેવાને લાભ મળતા હાય તે આવાં અનેક ક્ષેત્રે આ તરફે છે. આપના માટે સૈાથી વધુ ઉચિત સ્થાન મને નર્મદાતટે આવેલું ચાણાદ-કરનાળીનુ જણાય છે. આપ આજ્ઞા અને સેવા કરવાના લાભ આપે તે આ સ્થાન માટેની જોઈતી બધી જ ગોઠવણુ હું કરી લઈશ....”
વૈદ્યરાજને આ તર્ફે સત્ર સારા પરિચર્ચા હતા. તેઓ પોતે
