________________
५७
.
વૈરાગ્યશતકમ્ ગા.૭૮
अणंतसुक्खम्मि - अनंत सुप३५ मुक्खम्मि - मोक्षमा छा.: करोषि ममत्वं धन-स्वजन-वैभव-प्रमुखेषु अनन्तदुःखेषु। शिथिलयसि आदरं पुनः अनन्तसौख्ये मोक्षे ॥७७॥ અર્થ અનંતદુઃખરૂપ ધન-સ્વજન-વૈભવ વિગેરેમાં તું મમત્વ કરે છે અને અનંત સુખરૂપ મોક્ષમાં તું આદરને शिथिल छे।। ७७॥
संसारो दुहहेउ, दुक्खफलो दुसहदुक्खरूवो य। न चयंति तंपि जीवा, अइबद्धा नेहनिअलेहिं ॥७८ ॥
[म.भा.५११] संसारो - संसार
दुहहेउ - दु:मनुं २९। छ दुक्खफलो - दु:५३४४ छे दुसह - सहन न थश: तेवi दुक्खरूवो - दु:स्व३५ छे य - मने न चयंति - त्य४ता नथी तंपि - तेवi un (संसार)ने जीवा - वो
अइबद्धा - धाये। नेहनिअलेहिं - स्नेहनी सांथी छा.: संसारो दुःखहेतुर्दुःखफलो दुःसहदुःखरूपश्च । न त्यजन्ति तमपि जीवा अतिबद्धाः स्नेहनिगडैः ॥७८॥ અર્થ: સંસાર દુઃખનું કારણ છે. દુઃખફલક છે. અને સહન ન થઈ શકે તેવાં દુઃખસ્વરૂપ છે. તેવાં પણ તે (સંસાર)ને स्नेउनी सांथी पायेदा पो त्यता नथ ॥ ७८ ॥
