________________
૧૦
ઉદય જંગલમાં પણ મંગળ કરે. શયતાન પણ સ્વર્ગીય દેવ બની સેવા કરે. આ તે ખાનદાને જેડલું અને એમને ઘેર ધર્મ ગંગાને પ્રવાહ આવી સમા !
બને શેઠીયાઓ અલક મલકની વાત કરતા મધ્યાહને દીવાનખાનમાં બેઠા છે. દરવાજાને ચપરાશી આવી પૂછે છે. કઈ વૃદ્ધ પુરૂષ આપને મળવા ઈચ્છે છે. આવવા દે. શ્વેત મસ્તકે પ્રવેશ કર્યો. મસ્તક નેમચંદ શેઠના ચરણમાં નમી પડયું. શેઠે વૃધ્ધને બાહુપાશમાં લીધા. બન્નેની આંખે ભીની થઈ. માણેકચંદ દશ્ય જોઈ સાનંદ આશ્ચર્ય અનુભવી રહ્યા. કાંઈક પાછલી સ્મૃતિ તાજી થવા લાગી. આંખમાં ચમક આવી. આનંદ વિભોર બની ગયા. ભૂતની મીઠી સ્મૃતિ કૃતજ્ઞ આત્માને કેવા આત્માનંદમાં ઝુલાવે છે અને પુણેદય કેવી ચમત્કારી ઘટનાએ સજે છે તે આગળ શું.
તડકે છાંયડે, તેજ છાયા, સુખ દુઃખનાં દ વિશ્વમાં વ્યાપક છે. સત્-અસત્ નું યુદ્ધ પણ અનાદિ કાલીન છે, પુણ્ય પાપના પડછંદ પણ હરકેઈના અનુભવમાં છે. પુણ્ય પાપને ન માનનાર દુઃખમાં રીબાય છે. પુણ્યકાળમાં પાગલ બને છે. અને તમાં અખૂટ શ્રદ્ધાયુકત આત્મા બને અવસ્થામાં માનસિક શાંતિ અને સ્વસ્થ સુખને અનુભવ કરે છે.
આપણ નેમચંદશેઠ કર્મસત્તા-ધર્મસત્તા અને આત્માની અનંત શક્તિમાં અતૂટ શ્રદ્ધાવાળા તે હતા જ, પણ સાથે તેવું જ આદર્શ જીવન-જીવનારા હતા. શેઠે વૃદ્ધને બાહુપાશમાં લીધા. આ તે જ વૃદ્ધ છે જેણે પાંચ લાખની પુંછ
