________________
૨૧
જીવી. લક્ષ્મીને અસાર અને અધર્મ માને દાન એને સુધ તે પણ માનકીર્તિની લાલસા રહિત. ભેગે પગને તથાપ્રકારના કર્મોદયે ભેગવવા છતાં વિશ્વ માને. શીલ એને શણગાર. ખાનપાનમાં રસ નહિ. તપ એનું વ્રત. સંસાર એને શું લાગે. સાધુપણાને સારો ચાહક. કુટુંબને પાળે શક્ય ન્યાય નીતિથી. અંતર એનું સગા વહાલાથી અલગું. સંસારની હરકોઈ કાર્યવાહીમાં પાપને ઝપાટો માને. જે કંઈ કરવું પડે તે ઔચિત્યની દષ્ટિથી મનની મમતા નહિ. ધર્મના દરેક પ્રસંગમાં ઉલ્લાસ પૂરે. તન-મનધન એમાં ખર્ચાય એટલાં લેખે માને.
આ આત્મા પિતાના વર્તનથી જ સમાજને સહાયક બની જાય છે. સ્વભાવસિદ્ધિ ઉદારતા એની સમાજને સુવ્યવસ્થિત બનાવે છે. દયા ગુણ એને માનવતાનો પડઈદ પાડે છે. અગ્યમાં ઉભે રહે નહિ. ચોગ્યમાં શકય ઔચિત્ય બતાવ્યા વિના રહે નહિ. સમાજ માટે આશિર્વાદ રૂપ અને મેઢીભૂત. પણ તે માર્ગાનુસારી સમાજ માટે. માર્ગાનુસારીતા એ ખૂબ જ ચેકસ અને માનવતાને ખીલવનાર ગુણ છે. પણ એની સ્પષ્ટતા કરવા માટે “આજના સમાજનું સ્પષ્ટ ચિત્ર દેરવું પડે. પણ તે અવસરે. સમાજ આજે કયાં જઈ રહ્યો છે એનું દિગ્ગદર્શન કરાવવા માટે પણ સારી એવી એક લેખમાળા આલેખવી પડે. અત્યારે તે આ માત્ર અંગુલી નિર્દેશ છે. - હવે જે શ્રી સંઘના ઓજસ અને તેજસ્ પર સમાજની સ્વસ્થતાને આધાર છે. તે શ્રી ચતુર્વિધ સંઘની અત્યારની પરિસ્થિતિ પર શેડીક વિચારણા કરી લેવી ઘટે. પ્રથમ પ્રશ્ન થશે કે શ્રી સંઘ એટલે જેને અને તેમના પૂજ્ય જ ને
