________________
૨૧૦ કેઈક સ્વાભાવિક વિશિષ્ટતા આંખે ચઢશે. પછી તે આંખ અને હૈયું નિર્મળ બનતાં ટીકારને બદલે ઉપયોગી અને નિર્મળ મનને ટીકાકાર કપ્રિય આત્મા બનશે. શ્રી સંઘમાં હશે તે શ્રી સંઘને અને સમાજને બન્નેને, નહિ તે સમજને તે છેવટે ઉપકારક બનશે.
સ્વસ્થ સમાજમાંથી જ શ્રી સંઘ વૃદ્ધિ પામવા ને છે. “સમાજ માર્ગાનુસારી બન્યા રહે છે. જેવાની શ્રી સંઘની ફરજ છે. પછીના ઉંચા સ્ટેજેકક્ષાઓ સૌથી પ્રથમ અમલી–આદર્શ તરીકે, તેથી કરીને જ, શ્રી શ્રમણ સંઘ. સમાજ સમક્ષ મૂક્યા જ કરે છે. આજે પણ સમ્યગદર્શન, જ્ઞાન અને ચારિત્રના શુદ્ધ માર્ગે આત્માઓ ચઢે, તેનું પાલન કરે તે માટેની હરકેઈ તકેદારી ચતુર્વિધ શ્રી સંઘ રાખે જ રાખે. એમાં સુશ્રધ્યાવાન પંચાંગીને પૂર્ણ વફાદાર ક્રિયાકારક, બારવ્રતધારી, શાસનાનુસારી આજ્ઞાપૂર્વકના શાસનના મહાન કાર્યોને નિરશંસપણે પાર પમાડનાર–સ્વલમીને સાતે ક્ષેત્રે ઉલ્લાસ પૂર્વક વહન કરનાર શુદ્ધ-આત્મ માર્ગ તરફ અનેક સુષ્ય જેનું આકર્ષણ થાય તેવા વિશિષ્ટ પ્રસંગેને ઉભા કરી, સ્વલકમીની મૂછ ઉતારી, શાસનના આત્મકલ્યાણકર માર્ગ તરફ અનેકાનેક જીવાત્માઓનું આકર્ષણ કરનાર, મહાભાગની ઉપબૃહણ-અનુમોદના કરે જ કરે.
સમાજ તની કાર્યવાહી માટે સૌથી પ્રથમ “શ્રાવકના સુસ્થિત ધર્મને સવિશદ્ રીતે સમજે અતિ જરૂરી છે ! શ્રાવક એટલે સંસારમાં રહેલ મહેમાન. શરીર સંસારમાં અને મને મોક્ષ માટે. મેક્ષ, સાધક ધર્મ, શ્રમણ-સાધુપણું, સર્વ ત્યાગની ભાવના એ હૈયામાં સદા
