________________
૧૮૬ કરીએ તે એમના ભકત ન કહેવાઈએ.
એમના જવાથી રડવું આવે એ મામુલી છે. સ્વભાવિક છે. આરાધનાનું આલંબન ગયું માટે દુઃખ થતું હોય તેણે તેમની આરાધનાની ઈચ્છા મુજબ વર્તવું જોઈએ. આરાધનામાં વેગ આપે, પિતાનું અને સાથીઓનું કલ્યાણ સાધે.
ઉદ્દબોધન નાભિના સૂરથી થયું. સૌના હૈયા નમી પડયાં સૌને સાચી શીખ ગમી ગઈ. ભક્તિયાત્રાથી પુણ્યશાળીઓ પાછા ફર્યા. ગુરૂદેવશ્રીના શ્રીમુખે મંગલિક સાંભળ્યું. ભક્તિગસભરથી કરૂણ પ્રસંગ શાસનમાં તે આત્મકલ્યાણકર ગણાય છે. આત્મકલ્યાણ નિર્જરા અને પુણ્યાનુબંધ પુણ્યથી સધાય છે. માટે જ મહાત્માઓ પાછળ મહોત્સવ અને દર્શનાચારને દિપાવતા પ્રભાવક પ્રસંગે ઉજવાય છે અને ઉજવાશે.
આપણું આભામાં કેટલે ઉજાશ-પ્રકાશ પડશે. કેટલું જ્ઞાનતેજ વધ્યું? કેટલા ક્રિયાત્મક બન્યા? શાસનપ્રેમ અને ધર્મ સૌરભ કેટલા વધ્યા એજ સાચું સ્ટાન્ડર્ડ છે. સહજ પ્રશ્ન થાય કે શાસનના મહાપ્રભાવક સમર્થ જૈનાચાર્ય શ્રીમદ્ વિજયરામચન્દ્રસૂરીશ્વરજીથી માંડી અનેક સમર્થ વ્યાખ્યાતાઓ ટીકાકારે–પદાર્થ ગષકે વૈયાવચકારો-તપસ્વીઓ આદિનું મહાજુથ ત્રણસો વેત કમળને સર્જવામાં–ખીલવવામાં–ચુંટી ચુંટીને ગ્ય સ્થળે ગોઠવવામાં આ આશ્ચ
કરી બાગવાનમાં કયી કયી જાતની કળાઓ-યુક્તિઓ અને સિદ્ધાન્ત સ્પર્શના પડી હશે !
આ યુગના મહાગીને શાસનની કેટલી ઉંડી ખેવના અને રખેવાળી! લેખક સેવક, સ્વાનુભાવ આલેખે તે કદાચ આત્મશ્લાઘા કે ગૌરવ પણ ગણાઈ જાય. છતાં
