________________
૧૮૭
સામાન્ય રેખાચિત્ર આનંદ ઉપજાવશે.
શાસનમાં ચાલી પડેલી દેનાચાર અને ચારિત્રાચારની અસ્તવ્યસ્તતા બદલ પૂરા સજાગ. ભાલ પ્રદેશ પર હાથ રાખી મેલે. ‘શુ કરીએ ! જોતા ભારે દુ: ખ ઉપજે છે. સમયની રાહ જોવી રહી.' કેાઈ શાસન માલિન્યના પ્રસંગ અને. ભારે યથા પામે. હસ્તય જોડી લલાટે અંજલી જોડે, વીતરાગની વીતરાગતાનું સ્મરણ કરે. કોઇ નિઃસહાયરાગપીડિત સાધુ મહાત્માની વાત જાણે, ગમે તે સમુદાય હાય. તું સ્વયં સાધુઓને માકલી આપે. સેવકે નજરે આવા તે। અનેક પ્રસ`ગે। નિહાળ્યા છે. અનુભવ્યા છે. શ્રાવકગણની ભાવદ્રય ઉન્નતિ અને રક્ષાના વિચારો પણ સૈદ્ધાન્તિક અને વારવાર.
કેટલુ આલેખાય. જ્ઞાની મહિષ એના હૈયા મહાજ્ઞાની જાણે. આપણે તે પરાગની અનુમેાદના. હીરાનું તેજ ઝવેરી પારખે. તેની પ્રભા પણ ઝીલીએ તે એડા પાર. માગમાનના મ્હેકતા માગ તેમાં વિવિધ પુષ્પ-પરાગ-પામે, તે પામે
એ પરાગના એક પરમાણુ સ્પર્શી ગયા લેખકના આત્માને, વર્ષ વીત્યા આવીશ અને ચાવીસમાં વર્ષે શાસનના આ કેાહિનૂરે એક તેજ કિરણ ફૂંકયું. પેલા પરમાશુમાં સ્પ ંદન થયું. ગૃહત્યાગ કરાયે. અણગાર બનાવ્યેા. પાસે રાખી સાધુતાના પાઠ પઢાવ્યા. સમિતિ ગુપ્તિના સાર સમજાયા. તીર્થાધિરાજની યાત્રાને અપૂર્વ આત્માનંદું આપ્યા. શાસ્રસિદ્ધાંતના વાંચન કરાયુા. શ્રધ્ધામાં દઢતા પેદા કરી.
પણ....પણ ખરે ટાણે. તેઓશ્રીના પટ્ટાલ કારના આ અણુશિષ્યની કલ્પનામાં પણ ન આવે, તેવા સુંદર સ્વાસ્થ્યને
