________________
૧૮૫
વૃષ્ય. સૌના હૈયા ઘડીભર થીજી જાય.
આ બાજુ જૈનશાળામાં ૭૦ સાધુ, વિશાળ સાધ્વીગણ, શ્રાવિકા સમુદાય સાથે દેવવંદન શરૂ થયું, દેવવંદનની અંતે પૂ. આચાર્યશ્રીનું ઉદ્ધેધન સૌના અશ્રુભર્યા મુખડાં, ખૂદ પૂ.શ્રીના વારવાર ગદગદ થઈ જતા કુંડ. આંખમાં અશ્રુબિંદુઆ. ભારે વ્યથા, માંડ નીકળતા શબ્દધ્વનિ, ગજબનાક હતો એ સ્મરણ પ્રસંગ ભવ્યાતિભવ્ય ગુણાનુમેાદના અંજલિના હૃદયમાં હૃદયને ટકાર હતા.
ઉોધનને અતિ ઉપયેાગી જનરલભાવ જરા આંખ નીચે લઇએ.
આપણા સહુના માટામાં મોટે આધાર ચાલ્યા ગયા છે. એનું દુઃખ સૌને હોય એ સ્વભાવિક છે. પણ એમણે આપણને જે જે જીવનમાં જીવવાના આધાર આપ્યા છે એ મહાન છે.
જે જે મહાત્માઓએ આ મહાપુરૂષની સેવા કરી છે એમણે પેાતાનું કામ કાઢી લીધું છે....આરાઘ્યપાદની સમાધિમાં મહાનિમિત્તભુત બન્યા છે. એ બધાએ અનુમોદનાને પાત્ર છે.
ક સાહિત્યમાં સતાષ આપવામાં....બધાએ આરાધ્યપાના જે આશય હતા. (તે જાળવવામાં), જે જે વસ્તુ પદાર્થો જુદા જુદા હતા એ એકત્ર કરીને જે ભેગ આપ્ય છે એજ આનંદના વિષય છે.
એમના આશયને અનુસરીને એમની ઈચ્છા મુજમ આપણે શાસનની આરાધના કરીએ એ ઇચ્છનીય છે. એમની સપ અને સ્વાધ્યાયની ઈચ્છા... આપણે પુરી ન
