________________
ૐ આપણને છેડીને ચાલ્યા જાય અને ચાલ્યા પણ ગયા એને આપણે ન રોકી શકયા એ પણ નકકર વાત છે ને ? જ્યાં સુધી જન્મ-મરણના ચક્કર ત્યાં સુધી આવી નક્કર વાતાનુંવિયાગનું નક્કર દુ:ખ ખડુ' જ રહેવાનુ.
શક્ય
તે લાત મારીને જાય તેના કરતા તે ભયંકરતાને જ લાત મારી સંસારમાંથી સરકી જવુ શુ ખાટું ? પણ તે બધાને માટે શકય છે? ખરેખર, એ રાજમાર્ગ સરળ અને સુધા ભર્યાં હાવા છતાં ખડગની ધાર જેવા હાઇ બધા માટે એકદમ શકય ન બને. માટે કેડી માના આશ્રય પણ કલ્યાણકર છે. પણ તે કેને માટે ? ખાંધા કા કાને આપે? અને કાણુ માંગે ? શાહુકાર હેાવા છતાં શક્તિ ન હાય તેને, આબરૂની કિંમતવાળાને, તેમ ‘સાધ્યની સિધ્ધિ'માં પણ રાજમાર્ગ પર પુરી રૂચિવાળાને, કેડીમા ગુણકારી અને છે.
સંસારની અસારતા-આત્માનું શુદ્ધ ચિદાનંદ સ્વરૂપ અને વીતરાગ પરમાત્માના અતિ ઉષ્કૃટ વિશ્વાપકાર-જેને સમજાયે; જેના હૈયે સંપત્તિ અને શરીરની વિનાશકતા બેઠી તેને રાજમાર્ગી-સત્યાગના ગમે જ ગમે અને શકય સજોગામાં સ્વીકાર્યાં વિના ચેન પડે પણ નહિ,
પણ તથા પ્રકારની અશક્તિ યા આસક્તિ રૂપી અશક્તિના કારણે આત્મા સત્યાગના માર્ગે ન જ જઈ શકે તા શકય ત્યાગ રસ્તે રસ્તા કરતા કરતા જાય. સાથે જ હૈયામાં સુરભિ પસરાવતા જાય કે : હું સ્વામિન્ સ્વશરીરને વિષે પણ મમત્વ બુદ્ધિના ત્યાગ કરીને, શ્રધ્ધા વડે પવિત્ર વિવેકયુક્ત હૈયાવાળા બનીને, સ` અનિત્ય સંગને
