________________
૧૦૧
અને તપ જ શા માટે? તપસ્વીની ભકિત કરનારા પણ આ અંધાર-રેશનીયા-કૃત્રિમ-તંગીને તોફાની જમાનામાંકમાલ. પુણ્યાનુબંધી પુણ્યના પટારા ભરી રહ્યા છે ને? કહે છે અને હકીકત છે કે પિલી અલબેલી મુંબઈ નગરીમાં એક ગુલાબ હાલમાં ખીલ્યું. માળી-બાગવાન અનુભવી અને કુશળ કારીગર. ખીલવ્યું તે એવું ખીલવ્યું કે ફેરમને પાર નહિ. એની ફોરમ ૮ હજાર પુણ્યાત્માએ લીધી પણ ગુલાબ શાંત-નમ્ર અને પાંદડીએ પાંદડીએ હરખાતું.
વળી શ્રવણ પટમાં શાંત વાયુ કહી જાય છે કે ગુલાબને હવે સહસ્ત્રદળ કમળ બનવાનું મન થયું છે અને પેલા બાગવાનને પિતાના શાસન ઉદ્યાનમાં ભવ્યાત્માઓને જિનભકિતની સુરભિ આપવાના કેડ વચ્ચે જ જાય છે.
જિનભકિત માટે જ શકે સુષા બજાવીને? જિનભકિત એટલે સમ્યગ્દર્શન. એની ઓળખ એટલે સમ્યજ્ઞાન. એની આજ્ઞાનું પાલન એટલે સમ્મચારિત્ર. એ ત્રણે અદભૂત રત્નનું રક્ષણ એટલે તપ.
ત્રિવેણી સંગમ-સુરમ્ય કુદરતની કળાને આનંદ તપની નૌઆ તરતી મુકી. સુકાની સુઘડ-સ્વચ્છ અને દરિયાને ખેલાડી-ભવ્યાત્માઓ ધર્મ-વિહારના સહેલાણી. શુદ્ધ ભાવનાનું પુણ્યબળ ઉછળે પછી લીલા લહેર.
શાસન આજે તપથી જ પ્રાયઃ જીવતું છે. ભારતવર્ષના ભયસ્થાને પણ એજ આઘાં રાખે છે. પર્યુષણ અને ચાતુ મસના શણગાર વિવિધ તપ જ છે. જ્ઞાનીઓની ચેજના
