________________
सने आम् प्रत्यय ५२ यता, अन हर्ष (आ) थाय छ जसि शसि च। वच्छा ॥ ङसि । वच्छाओ। वच्छाउ । वच्छाहि । वच्छाहिन्तो । वच्छा ॥ तोदोदुषु । वृक्षेभ्यः । वच्छत्तो । ह्रस्वः संयोगे [१-४] इति ह्रस्व: ॥ वच्छाओ । वच्छाउ ॥ आमि । वच्छाण ॥ सिनैव सिद्धे त्तोदोदुग्रहणं भ्यसि एत्वबाधनार्थम् ॥
॥ १३ ॥ भ्यसि वा ॥ भ्यसादेशे पर अतो दीर्घो वा भवति ॥
तो, दो मने दु शिवाय मान्ने भ्यस् । माहेश ५२ ७di अनो विपे आ थाय छे. वच्छाहिन्तो वच्छेहिन्तो । वच्छासुन्तो वच्छेसुन्तो । वच्छाहि वच्छेहि ।
॥ १४ ॥ टाण-शस्येत् ॥ टादेशे णे शसि च परे अस्य एकारो भवति ॥ રને આદેશ જ પર હોય છે અને સત્ પર હોય તે જ ને ? थाय छे. टाण । वच्छेग ॥ णेति किम् । अप्पणा । अप्पणिआ । अप्पण. इआ ॥ शस् । वच्छे पेच्छ ॥
॥ १५ ॥ भिस्भ्यस्सुपि ॥ एषु अत एभवति ॥ भिस् , भ्यस् भने सुप् (समा मययन) ५२ होय तो अन ए थाय छ. भिस् । वच्छेहि वच्छेहि । वच्छेहिं ॥ भ्यस् । वच्छेहि । वच्छेहिरतो । वच्छेसुन्तो ॥ सुप् । वच्छेसु ॥
