________________
( १५ )
वक्र इत्यादि शब्दमां अनुस्वारना आगम थाय छे; नेभडे, वंकं (वक्रं); तंसं (त्र्यस्रं); अंसू (अश्रु ); मंसू (श्मश्रु); गुंठी (गृष्टिः); मंथं (मस्तं); पुंच्छं (पुच्छं); गुंच्छं (गुच्छं); मुंडं (मूर्द्धन ); फंसो (स्पर्श); बुंधो (दृतः ); कंकोडो (कर्कोट :); कुंपलं (कुद्मलं); दंसणं (दर्शनं ); वंणो (वर्ण :); अंसो (अश्वः ); विच्छिओ (वृश्चिक); मंजारो (मार्जारः ) - एषु आद्यस्य । वयंसो ( वयस्यः); मणसिणी (मनस्विनी); मणंसिला (मनः शिला); पर्डिसुदं (प्रतिश्रुतं); पडिमुआ ( प्रतिश्रुत्) - एषु द्वितीयस्य । उवरिं (उपरि); अहिर्मुको (अभिमुक्तः) । २५ ॥ क्त्वास्वादेर्ण स्वोर्वा ॥ १-२७
૧
क्त्वायाः स्वादीनां च यो णः सुच, तयो रनुस्वारो ऽन्ते वा भवति ।
प्राकृत कल्प लतिकाभां वक्रादिगणभां नीयेना शब्छे। साध्या छेःवक्रत्रयस्र, वयस्याश्रु । श्मश्रु, पुच्छातिमुक्तकौ ॥ सृष्टि मनस्विनी स्पर्शः । श्रुत प्रतिश्रुतं तथा ॥ निवसनं दर्शनं चवै । वक्रादि ष्वेव मादयः ॥
१ । प्राकृतप्रकाशे ऽत्र भिन्नार्थक मेव सूत्रं वर्त्तते, यथा " क्त्व ऊणः” (२३. अ. ४) । क्त्वः स्थाने ऊण स्यात् । संबंधक भूतदंतना क्त्वा प्रत्ययने पहले ऊण थाय छे; नेभडे, घेऊण ( गृहीत्वा ); सोउण ( श्रुत्वा); काऊण (कृत्वा); दाऊण (दत्वा):
