________________
भी विचार पञ्चाशिका.
(७७)
अर्थ -- नरकने विषे उत्तर वैक्रियनुं उत्कृष्ट काळ प्रमाण अंतहूर्तनुं छे, तिर्येच अने मनुष्यने विषे चार अंतर्मुहूर्तनुं छे, देवताआँने विषे उत्कृष्टपणे वैक्रिय शरीरनुं स्थितिमान अर्ध मासनुं छे. आविषे भगवती सूत्रमां वायुकायिकने तथा पंचेन्द्रिय तिर्येच अने मनुष्योने उत्कृष्टपणाथी पण उत्तर वैक्रिय शरीरनुं स्थितिमान अन्तर्मुहूर्तनुं कां छे. तेनुं रहस्य ज्ञानी गंम्य छे. १८. आहारगस्स कालो अन्तमुत्तं जहन्नमुक्किहो । तेरस कम्मणरुवे सव्वैसिमणाइए भणिए ॥ १९ ॥
अर्थ - - आहारक शरीरनुं काळमान जघन्यथी तथा उत्कृष्टथी अंतर्मुहूर्त नुं छे. तथा तैजस अने कार्मण शरोर सर्वे ( भव्य अने अभव्य ) जीवोने अनादि कहेलु छे * ( अर्थात् तैजस अने कार्मण शरीर अनादि काळथी जीवने लागेल छे. ) १९.
भव्वे सपज्जवसिए अपज्जवसिए अभव्वजीवेसु । अप्पबहुत्तं भणिमो एगं दो वा जहन्नेणं ॥ २० ॥
अर्थ - तेमां भव्य प्राणीने आश्रीने सपर्यवसित एटले सांत अने अभव्य जीवोने आश्राने अपर्यवसित एटले अनंत कहेल छे. हवे ते पांचे शरीरनुं अल्प बहुत्व ( नवमो भेद ) कहे छेतेमां सर्वना करतां आहारक शरीर थोडा छे, केमके ते कदाचित् संभवे छे. ज्यारे तेनो संभव थाय छे त्यारे जघन्यथी एक के वे होय छे. २०
उक्कोस नवसहस्सा आहारसरीरगा हवंति सुए । अन्तर मेसिं जहन्नं समयं छम्मास गुरुभणियं ॥ २१ ॥
* आ बे शरीर भव्य ( जाति भव्य विनाना ) ने आश्रीने अनादि सांत छे भने अभव्यने श्रीने अनादि अनंत छे. )
