________________
૨૦૩
‘રામાયણમાં સંસ્કૃતિનો સંદેશ”
ક્ષત્રિયોને તોપના મોએ ચઢી જઈ સગળતા રાષ્ટ્રના સિમાડાઓની રક્ષા કરવાના કર્તવ્યમાં બલિદાન કેવું ખીચોખીચ ભર્યું છે, એ તો જુઓ. “જય કિસાન ની જેમ શાસ્ત્રીએ આપેલું “જય જવાન”નું સૂત્ર આ સત્યની સાક્ષી પૂરતું નથી શું?
બ્રાહ્મણોના માથે નંખાયેલી લોકોના પ્રાથમિક અધ્યયન-અધ્યાપન આદિની સાંસ્કૃતિક જવાબદારીમાં કેટલા ભોગવૈભવોને તિલાંજલી દેવા રૂપ બલિદાન પડેલું છે; તે તો જુઓ.
ભેજાનું દહીં કરીને ધનપ્રાપ્તિ કરવાની; અને રાષ્ટ્રના હિત માટે જ્યારે જરૂર પડે ત્યારે એ ધનના ભંડારો રાજકોષમાં ઠાલવી દેવાની વૈશ્યોની નૈતિક ફરજમાં શું બલિદાનનું દર્શન જ થતું નથી ?
કોને માથે બલિદાનની જવાબદારી નથી? રે! સ્ત્રીને શીલરક્ષા કાજે બલિદાન દેવાનું છે તો પુરુષને સમસ્ત કૌટુંબિક સંસાર સાંસ્કૃતિક પદ્ધતિપૂર્વક નભાવવા પાછળ કેટલો શક્તિવ્યય કરવો પડે છે!!
સ્ત્રી તો હજી ઘરની રાણું છે. અને પુરુષ! બિચારો મજૂર!
આખોદી ઢોર-મજુરી કરે ત્યારે કમાય ! આવા છે; સમાજના હિતૈષી બુદ્ધિજીવીઓ!!
જેના તેના પક્ષે બેસી જઈને, જેના તેના દુઃખની વાતો કરનારા કહેવાતા બુદ્ધિજીવી હિતૈષીઓએ ભારતીય સમાજવ્યવસ્થાને હતપ્રત કરી નાંખી છે. એથી બધા જ લોભલાલચે ફસાઈને પોતપોતાના સ્થાનથી ભ્રષ્ટ થઈને દુ:ખી જ થયા છે.
બિચારો! હરિજન ! હાથશાળ વગેરેનો બાપીકો ઉદ્યોગ ગુમાવીને મરવા પડ્યો છે! છતાં કેટલાક હજારને જ કયાંક નોકરી અપાવ્યાની વાતો રજૂ કરીને કહેવાતા સમાજ–હિતચિંતકો સમસ્ત ભારતીય પ્રજાને અવળે રસ્તે દોરવી રહ્યા છે.
બિચારી સ્ત્રી !
એના સ્વાતંત્ર્યની વાતો કરીને અનેકોની ગુલામદશામાં - પેલા કહેવાતા એના હિતચિંતકોએ – મૂકી! એના શીલના ફુરચા ઊડ્યા! એના જીવનની ચિંતા એના જ માથે આવી!
સ્ત્રીનું શીલ બગડતા સારા સારા ઘરના સંતાનોનાં જીવન વાસનાઓની આગે ભડકે બળવા લાગ્યા.
સમગ્ર પ્રજા સર્વનાશના માર્ગે જાણે ઢસડાતી ચાલી છે. આમાંથી બહાર નીકળવાની કે આવા અનેક કુત્સિત માર્ગોને દૂર ફેંકી દેવાની કાતિ આજે કોઈ કરી શકતું નથી. રે! રોગનો રોગ તરીકે સ્વીકાર કરવાની પણ જ્યાં તૈયારી નથી; ત્યાં ઔષધ શોધવાની તો વાત જ ક્યાં રહી?
