________________
-૧૭૪ ]
[ શીલધર્મની કથાઓ, શેઠે પુત્રોને જોઈને કહ્યું: “આપણું ધન આપણે જ નવાપરવું જોઈએ, માટે હવે લેભ ન કરતાં બધી સંસ્થાવાળાએને બોલાવે અને સૌને ફાળામાં સારી રકમ આપ.” - શેઠના પુત્ર જેઓ શેઠની પ્રકૃતિથી સારી રીતે પરિચિત હતા, તેઓને લાગ્યું કે શેઠને ચિત્તભ્રમ થઈ ગયું છે. છોકરાએ શેઠને ઘેર લઈ ગયા અને સમજાવવા લાગ્યા કે આ ગાંડપણ ક્યાંથી આવ્યું? શેઠ અને શેઠાણી એકલાં હતાં, ત્યારે શેઠે કહ્યું: “સંતક! જીવનભર તારા કેઈડ પૂરા કર્યા નથી, પણ આ વખતે તે તારા મેટા પાલવની ઢાકાઈ સાડીઓ, ઉત્તરમ બાંધણુઓ અને બનારસી શેલાંઓ તેમજ અલંકારે અથે સોનાની લગડીઓ લઈ આવ્યો છું.”
શેઠની વાત સાંભળી શેઠાણીને પણ લાગ્યું કે તેમની | ડગરી ચસકી ગઈ છે. જરા આવેશમાં આવી જઈ તેણે - કહ્યું: “વગર મહેનતે લેકનાં લેહી પીને એકઠી કરેલી સંપત્તિ આસુરી હોય છે, એટલે સોનાની લગડીઓ લાવ્યા હશે તે પણ ચોક્કસ માનજે કે રાજ્ય તરફથી તેના અલંકાર કરાવવાની મનાઈ થશે. આસુરી સંપત્તિમાંથી ખરીદાતા સેનાનું સ્થાન રસોડાને ચૂલે કે ઘરનું પાણીયારું જ હોય છે. હાકાઈ સાડી, ઉત્તમ બાંધણું અને બનારસી શેલાં આવી વૃદ્ધાવસ્થામાં પહેરવાથી આ શરીર શોભવાને બદલે વધુ કદરૂપું બનશે, અને ઘરની વહુએ મારી સામે જોઈ મનમાં ને મનમાં હસશે.”
આમ કહીને સંતક શેઠાણી ઊભાં થઈ જેવાં ચાલવા લાગ્યા કે તરત જ શેઠે પાછળથી તેના સાડલાને છેડે
