________________
૧૮. કંચન અને કામિની ]
[ ૧૭. તે રાત્રે પેઢી પર સૂવાને બદલે નિર્મળબાબુ નંદલાલ શેઠને પિતાના નિવાસ્થાને સૂવા લઈ ગયા. નંદલાલ તે નિર્મળબાબુનું દિવાનખાનું જોઈ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયો દિવાનખાનામાં બે સરસ પલંગે હતા, પલંગ પર સુશોભિત. મછરદાનીઓ હતી, રંગબેરંગી ચાદરે હતી, અને ઓઢવા માટે ભારે કીમતની કાશ્મીરી શાલ હતી. વળી, ત્યાં ઊંચા પ્રકારનું ફરનીચર હતું. આ બધું જોઈ નંદલાલને લાગ્યું કે પિતાની રકમ ઉપાડી લેવામાં પોતે ડહાપણું જ કર્યું છે, કારણ કે જ્યાં આવા પેટા ખર્ચા હોય ત્યાં લક્ષ્મી પગ કરી ચાલી ગયા સિવાય રહેતી નથી. નિર્મળબાબુ તે ધૂપદાનીમાં ધૂપ સળગાવી માળા ફેરવી સૂઈ ગયા, પણ નંદલાલ શેઠ તે કદી પલંગમાં સૂતેલા નહીં, એટલે ઊંઘ ન આવી..
નંદલાલ શેઠ વિચારવમળે ચઢયા અને પોતાની જાતને મુકાબલે નિર્મળબાબુ સાથે કરવા લાગ્યા કે પિતે
જ્યારે એક પૈસો પણ ખોટા માર્ગે વાપર્યો નથી, ત્યારે આ વેવલા વાણિયાને ફંડફાળાવાળાઓ જ છેતરી જાય છે. લક્ષ્મીને જ્યાં આ દુરુપયેગ થતો હોય ત્યાં તેને રહેવું ગમે જ ક્યાંથી?
આમ વિચાર કરતા શેઠ પથારીમાં એક બાજુથી બીજી બાજુ આળોટી રહ્યા હતા ત્યારે એ દિવાનખાનામાં રૂમઝુમ કરતી એક યુવાન સ્ત્રી દાખલ થઈ નિમળબાબુની પત્નીને તે તેઓ ઓળખતા હતા પણ આનું સ્વરૂપ તે કેઈ દેવી સ્ત્રી જેવું હતું. શેઠે વિચાર કર્યો કે આ બારવ્રતધારી શ્રાવકના ખાનગી જીવનની લીલા જેવાની ઠીક તક સાંપડી. માનવીનાં મનની ત્રણ પ્રકારની સ્થિતિ
