________________
૧૭. સુનંદાને કંથ ]
[ ૧૬૭ કથા આગળ વધતાં કહે છે કે, હાથીના જીવે મૃત્યુ પછી દેવગતિ મેળવી અને સુનંદા ત્યાગ-તપ અને સંયમનું આરાધન કરી તે જ ભવમાં કેવળજ્ઞાન પામી જીવનમુક્ત બની.
માનવી મુને કરે, આવેશમાં આવી જઈ ભૂલ કરી નાખે છે તેથી એ કાંઈ સદાકાળ માટે શાપિત બની રહેતો નથી. પશ્ચાત્તાપની ભઠ્ઠીમાં તવાઈને, નિર્મળ-નિર્દોષ બની રીઢા ગુનેગારોએ પણ એ જ જન્મમાં મુક્તિ પ્રાપ્ત કર્યાના અનેક દાખલાઓ છે.
