________________
[ ૭૪ ]
પ્રભાવિક પુરુષો : ૯ દિવ્ય પ્રેમ તે આ–
પિંગળ-નાયક! જોયું ને! નિષ્ફરતાની કંઈ હદ છે? દેવાંગનાઓને પણ રૂપમાં ટક્કર મારે એવી આ રમણીએ ખેળા પાથરે છે, છતાં આ માનવના હૃદયનું પાણી પણ હાલતું નથી? જાણે પથ્થરનું ઘડેલું હૃદય !
પ્રભવ–તારું કહેવું સાચું જણાય છે. જેનું એક સિમત, એક કટાક્ષ, જેને એક ભૂભંગ ભલભલા મરદને પાણી પાણ કરી મૂકે એવી આ મૃગલોચનાઓ આ પુરુષ પાસે હતાશ બની ગઈ છે? અરે! એનું અંતર ભેદી શકી નથી. એ એક આશ્ચર્ય જ લેખાય. કવિઓનું વચન પારં વારઢોરના પણ એને કાને પડયું જણાતું નથી ! અથવા તે युवतीनां च लीलया, मनो न भिद्यते यस्य, स योगी पशुः એવું જે નીતિકારોનું કથન છે તેને સાચું કરી બતાવતે લાગે છે. આ પ્રગટ સ્વરૂપે ભાસતા માનવીને પશુની કક્ષામાં મૂકી શકાય તેમ તે નથી, પછી પ્રશ્ન એ ઉદ્દભવે છે કે શું એ ગી છે?
પિંગળ-મૂકી દે ને એ બેટી મગજમારી. આપણું કાર્ય તો સધાઈ ચૂક્યું છે, માટે હવે વિલંબ કર્યા વિના સાથ ભેગા થઈ જઈએ. જે અંતર તદ્દન દગ્ધ થઈ ગયું છે, જ્યાં નેહને એકાદે અંકુર પણ ઊગવામાં સંશય છે ત્યાં ઊભા રહેવાથી આપણું અંતર પણ બુઠ્ઠા ને લાગણીશૂન્ય બનવાને ચેખે સંભવ છે. અહીંથી સત્વર ચાલ્યા જવાની જરૂર છે. આપણે વ્યવસાય ચેરીને છે એ દેષ કબૂલ કરવામાં વાંધો નથી, પણ આવી નફટાઈ તે આપણા હૃદયમાં નથી જ. આ
