________________
જબૂત કુમાર :
[ ૬૩ 1 વરેલાને–મહાત કરી નાખ્યા છે. આવા કારણેથી જ આ શયનગૃહરૂપી રણગણ–આપાતરમય કીડાભૂમિ-મોટા મહારથીને પણ પ્રથમ દર્શને મૂંઝવે-ઘડીભર વિજય વરવામાં શંકા પ્રકટાવે તેવી હતી.
કુમારે અંતરમાં ગુરુદેવ સુધર્માસ્વામીનું નામ યાદ કરી, વૈભારગિરિના મારમ પ્રદેશમાં લીધેલ પ્રતિજ્ઞા પુનઃ સ્મૃતિપટમાં તાજી કરી, એ પાલનના રાહ પર વજલેપ લગાડી, પુલકિત વદને હસતા મુખડે-એક સાચે પ્રેમી પિતાની પ્રિયાએ સહ જેવી રીતે વર્તે તેવી રીતે શયનગૃહમાં પ્રવેશ કર્યો.
૮. પ્રેયસીઓની વચમાં–
“આજે તે જરૂર સારા શુકન થયા છે. એ વિના નહિ જેવા પરિશ્રમે આવા અઢળક ધનના ઢગલા જેવા-ઉલેચવાના મળે કયાંથી?”
સાથીદારના ઉપરના શબ્દોથી ઉત્તેજિત બની જઈ પાંચસો ચેરને સ્વામી પ્રભવ ધીમેથી બે.
“અરે પિંગળ! મારી શક્તિનો, મારા સાહસને શું તને આજે જ ખ્યાલ આવ્યો? આટલા દિવસના પરિચયથી તું એટલું પણ ન સમજી શકયે કે આ પ્રભવ એ કે મામુલી માણસ નથી.”
પિંગળ–તમે પોતે એક રાજપુત્ર હેઈ, મહાસાહસિક લડવૈયા છો એ તે સૌ કઈ જાણે છે. વળી સંખ્યાબંધ ધાડે પાડી, સામનો કરનારને ધૂળ ચાટતા કરી, હજારોની લૂંટ
