________________
[ ૪૦ ]
પ્રભાવિક પુરુષ : જેમ દિવ્યપ્રેમી શ્રી નેમિનાથ, રાજિમતીને લગ્નનિમિત્તે સંકેત કરવા ગયા તેમ તમે પણ એક વાર મને એ માર્ગ પર લઈ જવા આવશો એવું મારું મન પિકારતું હતું. એ વાત સત્ય નિવડી છતાં જુદા સ્વરૂપે ! તમારું વર્તન તે પ્રભુ નમીશ્વર જેવું નહિ પણ તેમના બંધુ રથનેમિ જેવું નિવડયું! પણ તેથી કામદેવ ફાવી જાય તેવું નથી જ. ઉભાગે જતી પત્નીને સન્માર્ગે વાળવાની ફરજ જેમ પતિની છે તેમ સન્માર્ગથી પડતાં પતિને પુનઃ એ પર સ્થાપન કરવાની પવિત્ર ફરજ સતીની પણ છે જ. - “પૂજ્ય શ્રમણ ! ચારિત્ર ધર્મના પાલન પછી પુનઃ ગૃહસ્થ ધર્મમાં આવવાની દલીલ જ લુલી છે. કાદવથી ખરડીને પછી પગ દેવા એના કરતાં કાદવથી પગ ખરડવા નહિં એ જ સાચી રીત છે. જીવનભર બ્રહાચર્યવ્રત જેવા સર્વોત્તમ ગુણનું પાલન કરી, કેવળ મામૂલી સમય ખાતર એમાં અતિચાર લગાડ એ તે ખીલીની ખાતર મોટા મહેલને જમીનદોસ્ત કરવા બરાબર છે. આપે જ થુંકેલું ચાટવામાં અને વમન કરેલને પુન: આરોગવામાં અત્યંત જુગુણિતપણું રહેલું છે એમ શું નહોતું જણાવ્યું? એ વાત આપના જીવનને લાગુ પાડે; એટલે મારી વાત ઝટ ગળે ઉતરશે. વમન કરેલા વિષયોને ઉત્તેજના એ શું ઉચ્છિષ્ટ આરોગવા તુલ્ય નથી? પ્રેમાળ પ્રિયાના આત્મિક શ્રેયની દષ્ટિએ અતિ કિંમતી વચને હદયમાં ઉતારી લઈ, ભૂલ્યા ત્યાંથી ફરીથી ગણે અને માનસિક અતિચારનું પ્રાયશ્ચિત . જ્યાંથી આવ્યા ત્યાં જ પાછા ફરવાના અને પુનઃ એમાં એકચિત્ત થવાના શપથ લે. હવે હું પણ એ માર્ગો સાથે આવનારી આપની સહચરી બનીશ.
