________________
[૧૪]
પ્રભાવિક પુરુષ : દિક્ષા આપવાની વિધિ કરી અને નાગિલાને પ્રીતમસંસારમાં પગ માંડવાને ઉઘુક્ત થયેલ પ્રેમી ભવદેવ જોતજોતામાં સિનેમાના ચિત્રપટની માફક પરિવર્તન પામે. સંસારી મટી સાધુ બન્યા. અંતર ભલે નકારે ભણે છતાં વ્યવહાર પ્રધાન જનતા તે ભવદેવને સાધુ તરીકે પિછાનવા લાગી અને સ્તુતિ કરતી કહેવા લાગી કે લગ્નની મોજ માણવાની તજી દઈ, વડિલ બંધુ ભવદત્તના પ્રતિબંધથી સંયમરંગે રંગાયા અને જોતજોતામાં સંસાર તજી દીધો તે માટે તમને ભૂરિ ભૂરિ ધન્યવાદ ઘટે છે! એક કવિએ સાચું જ ગાયું છે કે
જગતના કાચના યંત્રે ખરી વસ્તુ નહિ ભાસે' આમ ભવદેવ સંયમ પાળવા લાગ્યા. વિનીત અને કુલીન હેવાથી અંતરમાં એ સામે વિરોધ હોવા છતાં પ્રગટપણે કંઈ જ ન કહી શકયા, પણ હૃદયમાં તો નાગિલાની સ્મૃતિ કાયમ રાખીને જ રહ્યાં. ચારિત્ર ધર્મની સીરીઓ-ચરણસીરી અને કરણસીત્તરી–આચરણમાં ઊતરવા માંડી. એમાં બીજે કંઈ અતિચાર લાગવાપણું ન રહ્યું, છતાં મુનિ ભવદેવની મન-ગુફાના ઊંડાણમાં એ સર્વ કરણ કરાતાં છતાં નાગિલા અને પુનઃ એના મિલાપનુ આશાબિન્દુ ધુવના તારા સમ સ્થિર ને નિશ્ચળ રહ્યું.
આ કારણે જ આપણે જોઈ ગયા તેમ નાગિલાની માર્ગપ્રતીક્ષા-“ભવદેવ આજે ન આવ્યા તે કાલે આવશે, કારણ વશાત રેકાઈ ગયા હશે તે બે પાંચ દિવસ વીત્યે વા અઠવાડિયા પછી આવશે એવી આશા આખરે અણપૂરી રહી અને મહિનાઓ વીતવા માંડ્યા. ગામેતી આર્યવાન કે ભવદેવની માતા રેવતી તદ્દન મૂઢ ન હતાં. એમને તે પોતે પાછા
