________________
શષ્ય ભવસ્વામી :
[ ૧૬૧ ]
ભૂલી જઉં છુ, પણ અત્યારે ભાર મૂકીને આપને વિનંતિ કરું છું કે પેલા મુનિએ કહી ગયા તેમ આ સર્વ કરણી કેમ કષ્ટરૂપ છે અને જે સત્ય છે અર્થાત નિર્માંળ તત્ત્વરૂપ છે તે કઇ વસ્તુ છે ? હજીસુધી આપ મને કેમ સમજાવતા નથી ?
શા સારુ ખતાવતા નથી ?
""
શ્રીધરશાસ્ત્રી એલ્યા: યજમાન શય્યંભવ! આ તુ શુ વદે છે ? વેદશાસ્ત્રોમાં જેનું બહુ પુન્ય દર્શાવવામાં આવ્યું છે એવા અનેક યજ્ઞ કરાવતાં મને પળિયા આવ્યા છે, મારા બાપદાદાનો જિંદુગી પણ એમાં જ વ્યતીત થઈ છે, છતાં અદ્યાપિ કાઇએ આવા પ્રશ્ન નથી કર્યું. આ પવિત્ર વિધાનનું મૂળ સ્વગ છે એ ભાગ્યે જ કાઇ દ્વિજસંતાનથી અજાણ્યુ હાય! તારા સરખા એક ઉત્તમ વશાત્પન્ન બ્રાહ્મણસતાન પેલા નિગ્રંથાના મામૂલી શબ્દોથી આકર્ષાઇ આવા પ્રશ્ન કરવા તત્પર થાય એ જ આશ્ચર્ય છે. અરે ! આગળ વધીને કહું તે એ અયુક્ત છે અને ગુરુના અપમાનરૂપ પણુ છે ‘ આશા મુળામનુÉધનીયા ’એ વચન તેં સાંભળ્યું છે કે કેમ ? જ્યારે મને આચાર્ય તરીકે યજ્ઞનું સર્વ વિધાન સાંપ્યું ત્યારે તેમાં શંકા કરવાનું શું પ્રયેાજન ? આવા પ્રશ્ન ઉઠાવાય જ કેમ ? પેલા અરિહંત ઉપાસક વણિકમિત્રની સંગતિનુ એ પરિણામ છે. અડગ શ્રદ્ધામળની અપૂર્ણતા જ એમાં કારરૂપ છે. યજ્ઞનિમિત્તે થતી હિંસા એ હિંસા જ નથી. એમાં પાપ સ’ભવતુ જ નથી, એમ નિ:શંકપણે માન્યા સિવાય ચાલે તેમ નથી જ. વેદનું ક્રુમાન છે કે એ પરત્વે ર્ચમાત્ર સશય ધરાવનાર રોરવ નરકગામી મને છે.
,,
૧૧
""
