________________
[૮૪]
ત્રિભુવનપ્રકાશ મહાવીરદેવ પણ કમાલ થઈ ગઈ! ચંદનાને મરથ ખુદ પ્રભુ વિરે પૂર્ણ કર્યો અને પ્રભુ વિરને અભિગ્રહ ચંદનબાળાએ પૂરો કરી દીધે!.
બન્યું એવું કે કૌસાંબીમાં પધારેલા પરમાત્મા મહાવીરદેવે અભિગ્રહ કર્યો હતો કે, કેઈ સતી અને વળી સુંદર રાજકુમારી દાસીભાવને પામી હેય, એના પગે લેઢાની બેડી પડેલી હોય, એનું માથું મૂડેલ હોય, એ ક્ષુધાતું હોય અને રડતી હોય, એને. એક પગ ઉંબરાની ઉપર હોય અને બીજો પગ ઉંબરાની બહાર હોય, અને ભિક્ષાચરેને ભિક્ષાકાળ પસાર થઈ ગયું હોય, તેવી કેઈ સ્ત્રી સૂપડાના ખૂણે રહેલા અડદના બાકુળા જ્યારે મને વહેરાવશે ત્યારે જ હું ઉપવાસનું પારણું કરીશ.”
પ્રભુ રોજ ભિક્ષાથે નીકળે, પણ અભિગ્રહપૂતિ ન થતાં પાછા ફરે. દિવસે ઉપર દિવસ જવા લાગ્યા. મહિનાઓ ઉપર મહિનાઓ પસાર થયા. જ્યારે ચાર માસ વીતી ગયા ત્યારે વ્યાકુળ થઈ ગયેલા કૌસાંબી નરેશ શતાનિકે છેવટે તથ્યકંદી નામના ઉપાધ્યાયને બોલાવી પરમાત્મા ભિક્ષા શી રીતે લે? તેનું કારણ પૂછ્યું. ઉપાધ્યાયે કહ્યું, “રાજન ! મહર્ષિઓને દ્રવ્ય, ક્ષેત્ર, કાળ, ભાવથી અનેક પ્રકારના અભિગ્રહો હોય છે. આ પ્રભુને અભિગ્રહ વિશિષ્ટ, જ્ઞાની સિવાય કઈ રીતે જાણી શકાય તેમ નથી.”
આ સાંભળીને રાજા શતાનિક ખિન્ન થઈ ગયા. રાજનાં કામમાંથી પણ એમને રસ ઊડી ગયે.
અને... આમ કરતાં પાંચ મહિના અને પચ્ચીસ દિવસ પૂરા થયા. નિત્ય ક્રમ મુજબ આજે પણ પરમાત્મા ભિક્ષાર્થે નીકળ્યા હતા. અભિગ્રહપૂતિ ન થતી હોવાથી ખિન્ન અને ઉદ્વિગ્ન ભક્તો પ્રભુની પાછળ પાછળ ફરતા હતા. સહુ અત્યંત હતાશ થઈ ગયા હતા. પણ આ સ્થિતિમાં પ્રભુ વીરના મેં ઉપર ચિત્તપ્રસન્નતાની ઝલક તે એવી ને એવી જ મસ્ત દેખાયા કરતી હતી.
