________________
કંઈ દેવાધિદેવ ન કહેવાય. દેવાધિદેવ તો ફક્ત એક જ છે અને એ અર્હત્ જિનદેવ છે. કેમકે, જુઓ ! છખંડ યુક્ત પૃથ્વીનો નેતા હોય એજ ચક્રવર્તી કહેવાય છે, અન્ય નહીં આ સંપુટ-પેટીમાં દેવાધિદેવ જિનભગવાનની જ મૂર્તિ હોવી જોઈએ અને એમ હોવાને લીધે જ, બ્રહ્મા વગેરેનાં નામ લઈ સંભારી દર્શન માગનારાઓને, એ પ્રતિમાએ દર્શન નહીં દીધાં હોય. જુઓ, આપણે મનુષ્યો પણ, કોઈ આપણને અન્ય નામે બોલાવે છે ત્યારે ક્યાં ઉત્તર આપીએ છીએ ! માટે હે સ્વામીનાથ અને નાગરિકો ધ્યાન રાખો કે હું જિનદેવને સંભારીને ‘દર્શન આપો' એમ કહું છું અને બતાવી આપું છું કે એ પેટીમાં જિનની પ્રતિમા છે. પ્રભાવતીના એવા કથનથી લોકો એકતાને જોઈ રહ્યા. એણે તો, જાણે પેટીને કોઈ ગુપ્ત સાંધો હોય એ શોધી કાઢવાને માટે જ હોય નહીં એમ પ્રથમ એના પર યક્ષકર્દમનું સિંચન કર્યું; પછી અંજલિ ભરી પુષ્પો ચઢાવી નમન કરી, અંજલિ જોડી રાખી, કુદૃષ્ટિ-અજ્ઞાનીઓનો મદ ભંજન કરતી બોલી-હે વીતરાગ પ્રભુ ! હે સર્વજ્ઞ દેવાધિદેવ ! મને દર્શન ધો.
પ્રભાવતીએ આટલો શબ્દોચ્ચાર કર્યો ત્યાં તો કુંચી વડે તાળું ઉઘડી જાય એમ, સંપુટ ઊઘડી ગયું અને એમાંથી, જેમ છીપ ઉઘડતાં જ મોતી નીકળે છે એમ, ગોશીર્ષચંદનની પ્રતિમા નીકળી કે જેના ઉપર ચઢાવેલાં પુષ્પો-પુષ્પમાળા આદિ તાજાં બિલકુલ અણકરમાયેલા હતાં. લોકો તો એને પ્રમોદપૂર્ણ લોચનો વડે જોઈ રહ્યા. “અહો, આ અહંન્ ! જ જગત્રયને વિષે દેવાધિદેવ છે કે જેનું નામ માત્ર લઈને સ્મરણ કર્યાથી પ્રતિમાએ દર્શન દીધાં.” એમ કહી જય જયના શબ્દોથી દિશાઓને ગજાવી મૂકી. રાણી પ્રભાવતીએ પણ ભક્તિપૂર્વક પ્રતિમાને વંદન કરીને, સાક્ષાત્ સરસ્વતી જ હોય નહીં એમ સ્તુતિ કરવા માંડી;-હે આધિ ઉપાધિ વિમુક્ત સૌમ્યમૂર્તિ પ્રભુ ! હે અજ્ઞાનતિમિરભાસ્કર ! દયાસિન્ધુ ! જગબંધુ ભગવાન ! તમે આ જગત્રયને વિષે જયવત્તા વર્તો. હે જિનનાયક ! નાના પ્રકારના શસ્ત્રો, અક્ષમાળા અને કંચનકામિનીનો સર્વથા ત્યાગ કરીને આપે આપને વિષે ઈર્ષ્યા, મોહ, અને રાગનો સર્વથા અભાવ છે એમ સિદ્ધ કરી આપ્યું છે. આપની શાંત, દાંત અને નિરંજના મૂર્તિ જ કહી આપે છે કે આપને
અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (સર્ગ અગ્યારઓ)
અગ્યા
