________________
જગતને તૃણપ્રાય ગણતા ફરતાં ફરતાં, અર્હત્પ્રભુઓનો કીર્તિસ્તંભ હોય નહીં એવો ધૃતવાળી શ્વેતશિલાઓએ યુક્ત અત્યંત ઊંચો વિવેકગિરિ એ કંદર્પરાજના સુભટોની દૃષ્ટિએ પડ્યો.
સર્વદુર્ગાનો શિરોમણિ એ વિવેકગિરિ પર આરૂઢ થયેલા પ્રાણીઓને મોહરાજાનો બાપ આવે તોયે ફસાવી શકતો નથી. કૈલાસ પર જેમ અલકાપુરી આવેલી છે એમ એ ગિરિપર સુકાળ આરોગ્ય અને સૌરાજ્ય પ્રવર્તતાં હોવાથી શ્રેષ્ઠપદવીએ પહોંચેલું જૈનપુર નામે નગર છે સચ્ચારિત્ર અને સન્ક્રિયારૂપી સીત્તેર સીત્તેર કોઠાઓવાળો એને એક કોટ છે. એ કોટને અનેક આગમોરૂપી કાંગરા છે. કોટની આસપાસ વળી સિદ્ધાન્તરૂપી શ્રેષ્ઠ સમુદ્ર છે. સમુદ્રને ક્ષમારૂપી પાળ છે. જેમ આક્ષેપણી આદિ ચાર જાતની કથાઓ છે એમ કોટને ચાર મુખ્ય દરવાજા છે. પ્રત્યેક દરવાજાને મિથ્યાવચન ત્યાગ-અને-સાવધવચન ત્યાગ-રૂપી બબ્બે દ્વાર (કમાડ) છે; અને ધર્મ, અર્થ, કામ અને મોક્ષરૂપી ચાર કુંભો છે. ધર્મગચ્છરૂપી ઉત્તમ બજારો છે, સદ્ધર્મરૂપી ધનથી એ બજારો ભરેલાં છે. સદ્ધર્મ આચરનારા આચાર્યોરૂપી શ્રેષ્ઠીઓ ત્યાં વસે છે. ભવ્યપ્રાણીઓરૂપી ગ્રાહકો ત્યાં જાય આવે છે.
એ નગર સમસ્ત સ્થિતિનો પાલનહાર, સાધુમુનિઓનો રક્ષક અને પાપિષ્ઠોનો શાસનકર્તા ચારિત્ર ધર્મ નામે રાજા છે. એ રાજાને સર્વવિરતિ અને દેશવિરતિ નામે, અત્યંત કરૂણરસથી ભરેલાં હૃદયોવાળી બે સ્ત્રીઓ છે. રાજારાણીને યતિધર્મ અને ગૃહસ્થધર્મ રૂપ માતપિતા છે. પિતાનાં જેવાં આચરણવાળા બે પુત્રો અને માતાનાં જેવાં ચારિત્રવાળી એક પુત્રી છે. સદ્બોધ નામનો સર્વોત્કટ મંત્રી છે જેના આપેલાં ઠરાવ-ફેંસલા પ્રલયકાળે પણ ફરે નહીં એવા છે. વળી સમ્યક્દર્શન નામે એને પરાક્રમી સેનાપતિ છે, જે દેશના પાટનગરમાં રહ્યો રહ્યો પણ શત્રુના અંતઃકરણને કમ્પાવે છે. સંયમ વગેરે એના સામંતો છે. રાજાની સેના પણ બળવતી છે, સેવકવર્ગ પણ સ્વામીને અનુસરી ચાલનારો છે.
આ સર્વને ઊંચી ડોક કરીને જોઈ રહેલા પેલા કામદેવના સ્પર્શન વગેરે સુભટો વાનરની જેમ દોટ મૂકીને એકક્ષણમાં ગિરિની એક ધાર ઉપર ચઢી ગયા. અને સંવરને જોઈને મનમાં આશ્ચર્ય પામી, પોતે વિદેશી અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (સર્ગ બારમો)
૧૨૫
