________________
કહ્યું- “લાવો, લઈએ.” કેમકે ગુરુઓ (શિષ્યોનો) સંગ્રહ કરવામાં ઉધત હોય છે. અભયકુમારે પણ ઊભા થઈ નમીને પ્રભુને વિજ્ઞપ્તિ કરી કે – હે સ્વામી ! મારો સંસાર સમુદ્ર થકી વિસ્તાર કરો. એટલે જિનભગવાને પણ વામ ભાગે રહેલા એવા એ અભયકુમારના મસ્તક પર પોતાને હાથે વાસક્ષેપ કર્યો, તે જાણે પુણ્યના કણોનો ક્ષેપ કર્યો હોય નહીં ! પછી પ્રભુએ એને ચૈત્યવંદન, પ્રદક્ષિણા આદિ વિધિ કરાવી. કેમકે આવી વિધિ જિનભગવાનોથી જ ઉદ્ભવી છે. પછી પ્રભુએ એને, શ્રેણિકે આગળ આણીને મૂકેલો વેષ અપાવ્યો, તે જાણે મોક્ષ મેળવી આપવાની ખાત્રી માટેનું બહાનું જ હોય નહીં ! ગીતાર્થ મુનિઓએ એ વેષ એને ઈશાન દિશામાં લઈ જઈને પહેરાવ્યો; કેમકે ધર્મને વિષે પણ લજ્જા મોટી વાત છે. મુનિનો વેષ ધારણ કરીને ઈર્યાસમિતિ સાચવતો પ્રભુની સમક્ષ આવ્યો.
એ વખતે એ માનસરોવરમાં હંસ શોભે એમ સમવસરણમાં શોભી ઉક્યો. પછી ત્રિભુવનનાયકે પોતે એના મસ્તકના કેશ (ટુંપી ટુંપીને) દૂર કર્યા તે જાણે એના સર્વ-ન્યૂનાધિક ક્લેશો દૂર કર્યા હોય નહીં ! વળી પછી એને પ્રભુએ રીત્યાચાર પ્રમાણે સામાયિકસૂત્ર ઉચ્ચરાવીને પચંમહાવ્રત ગ્રહણ કરાવ્યાં. એટલે હવે ગૃહસ્થ મટીને ત્યાગી સાધુ થયેલાને (અભયકુમાર મુનિને) ઈન્દ્રાદિ દેવોએ અને શ્રેણિક વગેરે મનુષ્યોએ હર્ષપૂર્વક વંદન કર્યું. મુનિએ પણ એમને અનેક ઉત્તમ મનોરથોને પૂર્ણ કરવામાં કલ્પવૃક્ષસમાન-એવો ધર્મ લાભ દીધો. પછી એણે અંજલિ જોડીને પ્રભુને નમી વિજ્ઞાપના કરી કે હે ભગવંત ! હવે ધર્મ સંભળાવો એ પરથી પ્રભુએ દેવદુદુભિના નાદ સમાન ગાજી ઉઠતી વાણીવડે, કર્મરૂપી તંતુઓને કાતરી નાખવામાં કાતર સમાન-એવી ધર્મદેશનાનો આરંભ કર્યો;
| હે મહાભાગ ! આ ચૌરાશીલક્ષ જીવયોનિવાળા સંસારમાં બસયોનિનો અવતાર બહુ દુર્લભ છે. એમાં પણ પંચેન્દ્રિયતા દુર્લભ છે. એમાં વળી મનુષ્યત્વ, આર્યદેશમાં જન્મ, ઉત્તમકુળ અને ઉત્તમ જાતિની પ્રાપ્તિ એટલાં વાનાં દુર્લભ છે. એમાં પણ ઉત્તમ આરોગ્ય ઈન્દ્રિયોનું અક્ષતપણું અને સાધુનો યોગ દુર્લભ છે. એમાં પણ ધર્મ શ્રવણની રૂચિ થવી, એમાં પણ ધર્મ શ્રવણનો યોગ, એમાં પણ ઉત્તમ ક્ષાયિક ભાવ અને એમાં વળી
અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (સર્ગ બારમો)
૧૦૭
