Mahavir Chariyam Part 04

SR No.: 022722
Original Sutra Author: N/A
Author: Gunchandra Gani
Publisher: Divyadarshan Trust
Total Pages: 416
Language: Sanskrit
Classification: Book_Devnagari
File Size: 36 MB

Page 95

११६०
श्रीमहावीरचरित्रम् चित्तविज्जासिक्खणत्थं तत्थागओ ठिओ य चित्तगरथेरीए मंदिरे, जाया य तप्पुत्तेण सद्धिं तस्स मित्ती, एवं च तस्स अच्छंतस्स तंमि वरिसे समागओ थेरीसुयस्स वारगो। तओ थेरी बहुप्पयारं उर-सिराइं ताडेती रोइउमारद्धा, पुच्छिया य तेण कोसंबीचित्तगरदारगेण-'अम्मो! कीस रोयसि?।' तीए भणियं-'पुत्त! एगो च्चिय एस मे सुओ, संपयं जक्खं चित्तिऊण जममुहं पाविउकामोविव लक्खिज्जइ।' तेण जंपियं-'अम्मो! मा रुयसु, अहं जक्खं चित्तिस्सामि।' तीए भणियं-वच्छ! तुमं मे पुत्तो किं न भवसि?।' तेण कहियं-'तहावि चित्तिस्सामि', अह जायंमि पत्थावे सो छट्ठभत्तं काऊण ण्हाओ चंदणरससमालभियदेहो, नियंसियवत्थजुयलो अट्ठगुणपोत्तीए मुहं संजमिऊण नवएहिं कुच्चगेहिं पसत्थेहिं वन्नगेहिं जक्खं चित्तिऊण परेण विणएणं पायवडिओ भणइ
जाता च तत्पुत्रेण सह तस्य मैत्री, एवं च तस्य आसमानस्य तस्मिन् वर्षे समागतः स्थविरासुतस्य वारकः। ततः स्थविरा बहुप्रकारम् उरः-शिरसि ताडयन्ती रोदितुमारब्धा, पृष्टा च तेन कौशाम्बीचित्रकारदारकेण 'अम्बे! कस्माद् रोदिसि?।' तया भणितं 'पुत्र! एकः एव एषः मम सुतः, साम्प्रतं यक्षं चित्रयित्वा यममुखं प्राप्तुकामः इव लक्ष्यते। तेन जल्पितं 'अम्बे! मा रुदिहि, अहं यक्षं चित्रयिष्यामि।' तया भणितं 'वत्स! त्वं मम पुत्रः किं न भवसि?।' तेन कथितं 'तथापि चित्रयिष्यामि, अथ जाते प्रस्तावे सः षष्ठभक्तं कृत्वा स्नातः चन्दनरससमालब्धदेहः, निवसितवस्त्रयुगलः अष्टगुणपोतेन मुखं संयम्य नवकैः कुर्चकैः प्रशस्तैः वर्णकैः यक्षं चित्रयित्वा परेण विनयेन पादपतितः भणति
રહેવાસી એક ચિતારાનો પુત્ર ચિત્રવિદ્યા શીખવા માટે ત્યાં આવ્યો, અને એક ચિતારાની ડોશીને ઘેર રહ્યો. ત્યાં તે ડોશીના પુત્રની સાથે તેને મૈત્રી થઇ. આ પ્રમાણે તે ત્યાં રહ્યો હતો તેટલામાં તે જ વરસે તે ડોશીના પુત્રનો વારો આવ્યો. ત્યારે તે ડોશી ઘણે પ્રકારે છાતી અને મસ્તક કુટતી રુદન કરવા લાગી. તે જોઈ તે કૌશાંબીના ચિતારાના पुत्र तीन पूछ्युं 3 - 3 भात! तमे भ २४न ४२। छौ?' तामे सयुं 3 - 3 पुत्र! मारे मा . ४ पुत्र छ. હાલમાં તે યક્ષને ચિતરીને યમરાજના મુખને પામવાની ઇચ્છાવાળો હોય તેવો દેખાય છે.' તે સાંભળી તેણે કહ્યું - '3 भाता! तमे २६न न ४२. हुं ते यक्षने यितरीश.' तामे यूं- वत्स! | तुं भारी पुत्र नथी? तो यूं-'तो પણ હું જ ચિતરીશ.' પછી સમય આવ્યો ત્યારે તેણે છઠ્ઠનો તપ કરી, સ્નાન કરી, ચંદનનો રસ પોતાના શરીરે सावी, शुद्ध वस्त्र परी (धा२५। ७२री), मा6431 ४२वा वस्त्रभुष जांधी (भुपोश ४२री), नवी પીંછીઓવડે અને ઉત્તમ રંગવડે તે યક્ષને ચિતરીને પછી મોટા વિનયવડે તેના ચરણમાં પડીને આ પ્રમાણે બોલ્યો (स्तुति २ सयो) :