________________
११९२
तयणंतरं च करचरणखालणं वयणसोहणं पियणं । वीसत्था वाणियगा निव्वत्तंती जहिच्छाए ||१०||
जाया पुणोवि चिंता तह बीयमुहे खणि
पच्छा भरेंति करवत्तयाइं दिइणो य कलसए चेव । दुलहं लद्धं वत्युं कह वा नो घेप्पइ जणेण ? ।।११।। तेसिं जह सलिलमित्थ लद्धमहो । पाविज्जइ नूण तवणिज्जं ।।१२।।
श्रीमहावीरचरित्रम्
ता भिंदह पुणरवि वम्मियस्स बीयं मुहं लहुं चेव । इय भणिए पुरिसेहिं तहत्ति सव्वं तओ विहियं ।।१३।।
तदनन्तरं च करचरणक्षालनं वदनशोधनं पिबनम् । विश्वस्थाः वणिजः निर्वर्तन्ते यथेच्छया ||१०||
पश्चाद् बिभ्रति करपात्रिकाः, दृतयः च कलशाः चैव । दुर्लभं लब्धं वस्तु कथं वा न गृह्यते जनेन ? | | ११ ।।
जाता पुनरपि चिन्ता तेषां यथा सलिलमत्र लब्धम् अहो ! । तथा द्वितीयमुखे खनिते प्राप्यते नूनं तपनीयम् ।।१२।।
ततः भिन्त पुनरपि वल्मीकस्य द्वितीयं मुखं लघुः एव । इति भणिते पुरुषैः तथेति सर्वं ततः विहितम् ।।१३।।
ત્યારપછી વિશ્વસ્ત (આશા પામેલા) તે વાણીઆઓ ઈચ્છા પ્રમાણે હાથ-પગને ધોવા લાગ્યા, મુખને શુદ્ધ કરવા લાગ્યા અને પાન કરવા લાગ્યા. (૧૦)
ત્યારપછી તેઓએ કળશીયા, મસકો અને ઘડા વિગેરે પાત્રો ભર્યા. પ્રાપ્ત થયેલી દુર્લભ વસ્તુને માણસો કેમ ग्रह न रे ? (११)
ત્યારપછી તેઓને ફરીથી વિચાર થયો કે-અહો! અહીં પાણી તો પ્રાપ્ત થયું. તેવી જ રીતે આનું બીજું મુખ लांगवाथी ४३२ सुवर्श प्राप्त थशे, (१२)
તેથી ફરીને આ રાફડાનું બીજું મુખ શીઘ્રપણે ભાંગો.' આ પ્રમાણે કહ્યું ત્યારે તેના પુરુષોએ ‘બહુ સારું' એમ डही सर्व ते प्रभाए . (13)
