________________
६४
श्रीशान्तिनाथचरित्रे
सार्थवाहः सुदत्ताख्योऽन्यदा तद्देशमाययौ । याने जलेग्धनं तस्य त्रुटितं पूर्वसञ्चितम् ॥ ८५ ॥ दृष्ट्वा तं दोपमेतन प्रेषिता निजपूरुषाः । जलेन्धनक्कते तत्र दट्टशर्धनदं च ते ॥ ८६ ॥ कस्त्वं भोरित्यपृच्छं वावोचद्दनचरोऽस्मि सः । तैरुक्तस्तर्हि पानीयस्थानं किमपि दर्शय ॥ ८७ तेनासौ दर्शितस्तेषां कूपस्तेऽपि तदन्तिके । ददृशुस्तसुवर्णादि पुरा यत्तेन सञ्चितम् ॥ ८८ ॥
कस्येदमित्यपृच्छंश्च धनदं सोऽप्युवाच तान् । मामकीनमिदं वित्तं स्थानं नयति यस्त्वदः ॥ ६८ ॥ यच्छामि तस्य तुयांशमित्युक्ते सार्थपोऽपि सः । तत्रागाडनदस्तस्य प्रणामाद्यौचितिं व्यधात् ॥ ३००॥ (युग्मम् )
सार्थवाहस्तमाधि पृष्ट्वा च कुशलादिकम् ।
तज्जातरूपरत्नानां नयनं प्रतिपन्नवान् ॥ १ ॥ प्रापय्य भृत्यत्रैस्तान्यक्षेप्सीत्प्रवहणे निजे । गणयित्वा धनदोऽपि तानि तेषां समार्पयत् ॥ २ ॥ दृष्ट्वा बहु धनं तच्च सार्येशश्वलिताशयः । आदिदेश 'निजनरान् कूपेऽसौ क्षिप्यतामिति ॥ ३ ॥ तैस्ततो धनदोऽभाणि कर्ष भोः कूपकाज्जलम् । वयं सम्यग्न जानीमः त्वं च तत्कृतपूर्व्यसि ॥ ४ ॥
(१) ख ग घ च त नरांस्तान् स्वान् ।
