________________
२३६
.... अध्ययन ३२
विवित्तसेन्जासणजंतियाणं, ओमासणाणं दमिइंदियाणं । ण रागसत्तू धरिसेइ चित्तं, पराइओ वाहिरिवोसहेहिं ॥१२॥ जहा बिरालावसहस्स मूले, ण मूसगाणं वसही पसत्था । एमेव इत्थीणिलयस्स मज्झे, ण बंभयारिस्स खमो णिवासो ॥१३॥ ण रूव-लावण्ण-विलास-हासं, ण जंपियं इंगियपेहियं वा । इत्थीण चित्तंसि णिवेसइत्ता, द8 ववस्से समणे तवस्सी ॥१४॥ अदंसणं चेव अपत्थणं च, अचिंतणं चेव अकित्तणं च । इत्थीजणस्सारियझाणजुग्गं, हियं सया बम्भचेरे रयाणं ॥१५॥ कामं तु देवीहिं विभूसियाहिं, ण चाइया खोभइत्तं तिगुत्ता । तहा वि एगंतहियं ति णच्चा, विवित्तवासो मुणीणं पसत्थो ॥१६॥ मोक्खाभिकंटिस्स वि माणवस्स, संसारभीरुस्स ठियस्स धम्मे । णेयारिसं दुत्तरमत्थि लोए, जहित्थिओ बालमणोहराओ ॥१७॥
विविक्तशयनासनयंत्रितानामवमाशनानां दमितेन्द्रियाणाम् ; न रागशत्रुर्धर्षयति चित्त, पराजितो व्याधिरिवौषधः ॥१२॥ यथा बिलाडावसथस्य मूले, न मूषकाणां वसतिः प्रशस्ता; एवमेव स्त्रीनिलयस्य मध्ये, न ब्रह्मचारिणः क्षमो निवासः ॥१३॥ न रूपलावण्यविलासहासं. न जल्पितमिङ्गितप्रेक्षितं वा; स्त्रीणां चित्त निवेश्य, द्रष्टुं व्यवस्येच्छ्मणस्तपस्वी ॥१४।। अदर्शनं चैवाप्रार्थनं चाचिन्तनं चैवाऽकीर्तनं च स्वीजनस्यार्यध्यानयोग्य, हितं सदा ब्रह्मचर्यरतानाम् ॥१५॥ कामं तु देवीभिर्विभूषिताभिन शकिताः क्षोभयितुं त्रिगुप्ताः; तथाप्येकान्तहितमिति ज्ञात्वा विविक्तभावो मुनीनां प्रशस्तो ॥१६॥ मोक्षाभिकाक्षिणोऽपि मानवस्य, संसारभीरोः स्थितस्य धर्म; नैतादृशं दुस्तरमस्ति लोके, यथा स्त्रियो बाल मनोहराः ॥१७॥
