________________
१८२
अध्ययन. २६
जं णेइ जया रति, णक्वत्तं तम्मि णहचभागे । संपत्ते विरमेजा, सज्झाय पओसकालम्मि ॥ १९ ॥ तमेव य णक्खत्ते, गयण च भागसावसेसंमि । वेरत्तियं पि कालं, पडिलेहिता मुणी कुजा ॥२०॥ पुव्विल्लंमि च भागे, पडिले हित्ताण य भंडयं । गुरुं वंदित सज्झायं, कुजा दुक्खविमोक्खणं ॥ २१॥ पोरिसीए चभागे, वंदिताण तओ गुरुं । अपडिक्कमित्तु कालस्स, भायणं पडिलेहए ॥ २२ ॥ मुहपर्त्ति पडिलेहित्ता, पडिलेहिज्ज गोच्छयं । गोच्छग-लइयंगुलिओ, वत्थाई पडिलेहए ॥२३॥ उड्ढं थिरं अतुरियं, पुब्वं ता वत्थमेव पडिले । तो विइयं पफोडे, तइयं च पुणो पमज्जेज्जा ॥२४॥
in
यन्नयति यदा रात्रि, नक्षत्रं तस्मिन्नभचतुर्भागे । सम्प्राप्ते विरमेत्स्वाध्यायात् प्रदोषकाले ||१९|| तस्मिन्नेव च नक्षत्रे, गगनचतुर्भागसावशेषे । वैरात्रिकमपि कालं, प्रत्युपेक्ष्य मुनिः कुर्यात् ||२०|| पूर्वस्मितुर्मागे, प्रत्युपेक्ष्य भाण्डकम् । गुरुं वन्दित्वा स्वाध्याय, कुर्याद्दुःखविमोक्षणम् ||२१|| पौरुण्यातुर्भागे, वन्दित्वा ततो गुरुम् । अप्रतिक्रम्य कालस्य, भाजनं प्रतिलेखयेत् ||२२|| मुख गोतिकां प्रतिलेख्य, प्रतिलेखयेत् गोच्छकम् । अर्कैलिलात गोच्छको, वस्त्राणि प्रतिलेखयेत् ||२३|| ऊर्ध्वं स्थिरमत्वरितं पूर्वं तावद्वत्रमेव प्रत्युपेक्षेत । ततो द्वितीयं प्रस्फोटयेत्, तृतीयं च पुनः प्रमृज्यात् ||२४||
